зялё́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зялё́нка |
зялё́нкі |
| Р. |
зялё́нкі |
зялё́нак |
| Д. |
зялё́нцы |
зялё́нкам |
| В. |
зялё́нку |
зялё́нкі |
| Т. |
зялё́нкай зялё́нкаю |
зялё́нкамі |
| М. |
зялё́нцы |
зялё́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Зялё́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зялё́нка |
| Р. |
Зялё́нкі |
| Д. |
Зялё́нцы |
| В. |
Зялё́нку |
| Т. |
Зялё́нкай Зялё́нкаю |
| М. |
Зялё́нцы |
Зялё́нкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Зялё́нкі |
| Р. |
Зялё́нак Зялё́нкаў |
| Д. |
Зялё́нкам |
| В. |
Зялё́нкі |
| Т. |
Зялё́нкамі |
| М. |
Зялё́нках |
зялё́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зялё́ны |
зялё́ная |
зялё́нае |
зялё́ныя |
| Р. |
зялё́нага |
зялё́най зялё́нае |
зялё́нага |
зялё́ных |
| Д. |
зялё́наму |
зялё́най |
зялё́наму |
зялё́ным |
| В. |
зялё́ны (неадуш.) зялё́нага (адуш.) |
зялё́ную |
зялё́нае |
зялё́ныя (неадуш.) зялё́ных (адуш.) |
| Т. |
зялё́ным |
зялё́най зялё́наю |
зялё́ным |
зялё́нымі |
| М. |
зялё́ным |
зялё́най |
зялё́ным |
зялё́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Зялё́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| м. |
| Н. |
Зялё́ны |
| Р. |
Зялё́нага |
| Д. |
Зялё́наму |
| В. |
Зялё́ны |
| Т. |
Зялё́ным |
| М. |
Зялё́ным |
зялі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зялі́на |
зялі́ны |
| Р. |
зялі́ны |
зялі́н |
| Д. |
зялі́не |
зялі́нам |
| В. |
зялі́ну |
зялі́ны |
| Т. |
зялі́най зялі́наю |
зялі́намі |
| М. |
зялі́не |
зялі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
з’ялка́віць
‘давесці што-небудзь да стану ялкавасці’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
з’ялка́ўлю |
з’ялка́вім |
| 2-я ас. |
з’ялка́віш |
з’ялка́віце |
| 3-я ас. |
з’ялка́віць |
з’ялка́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
з’ялка́віў |
з’ялка́вілі |
| ж. |
з’ялка́віла |
| н. |
з’ялка́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
з’ялка́ў |
з’ялка́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
з’ялка́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
з’ялка́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
з’ялка́ўлены |
з’ялка́ўленая |
з’ялка́ўленае |
з’ялка́ўленыя |
| Р. |
з’ялка́ўленага |
з’ялка́ўленай з’ялка́ўленае |
з’ялка́ўленага |
з’ялка́ўленых |
| Д. |
з’ялка́ўленаму |
з’ялка́ўленай |
з’ялка́ўленаму |
з’ялка́ўленым |
| В. |
з’ялка́ўлены (неадуш.) з’ялка́ўленага (адуш.) |
з’ялка́ўленую |
з’ялка́ўленае |
з’ялка́ўленыя (неадуш.) з’ялка́ўленых (адуш.) |
| Т. |
з’ялка́ўленым |
з’ялка́ўленай з’ялка́ўленаю |
з’ялка́ўленым |
з’ялка́ўленымі |
| М. |
з’ялка́ўленым |
з’ялка́ўленай |
з’ялка́ўленым |
з’ялка́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.