Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

аортагра́фія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. аортагра́фія
Р. аортагра́фіі
Д. аортагра́фіі
В. аортагра́фію
Т. аортагра́фіяй
аортагра́фіяю
М. аортагра́фіі

Крыніцы: piskunou2012.

аортакарана́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аортакарана́рны аортакарана́рная аортакарана́рнае аортакарана́рныя
Р. аортакарана́рнага аортакарана́рнай
аортакарана́рнае
аортакарана́рнага аортакарана́рных
Д. аортакарана́рнаму аортакарана́рнай аортакарана́рнаму аортакарана́рным
В. аортакарана́рны (неадуш.)
аортакарана́рнага (адуш.)
аортакарана́рную аортакарана́рнае аортакарана́рныя (неадуш.)
аортакарана́рных (адуш.)
Т. аортакарана́рным аортакарана́рнай
аортакарана́рнаю
аортакарана́рным аортакарана́рнымі
М. аортакарана́рным аортакарана́рнай аортакарана́рным аортакарана́рных

Крыніцы: piskunou2012.

аортасклеро́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аортасклеро́з
Р. аортасклеро́зу
Д. аортасклеро́зу
В. аортасклеро́з
Т. аортасклеро́зам
М. аортасклеро́зе

Крыніцы: piskunou2012.

ао́ртны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ао́ртны ао́ртная ао́ртнае ао́ртныя
Р. ао́ртнага ао́ртнай
ао́ртнае
ао́ртнага ао́ртных
Д. ао́ртнаму ао́ртнай ао́ртнаму ао́ртным
В. ао́ртны (неадуш.)
ао́ртнага (адуш.)
ао́ртную ао́ртнае ао́ртныя (неадуш.)
ао́ртных (адуш.)
Т. ао́ртным ао́ртнай
ао́ртнаю
ао́ртным ао́ртнымі
М. ао́ртным ао́ртнай ао́ртным ао́ртных

Крыніцы: piskunou2012.

ао́рыст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ао́рыст ао́рысты
Р. ао́рыста ао́рыстаў
Д. ао́рысту ао́рыстам
В. ао́рыст ао́рысты
Т. ао́рыстам ао́рыстамі
М. ао́рысце ао́рыстах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апаа́стр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апаа́стр апаа́стры
Р. апаа́стра апаа́страў
Д. апаа́стру апаа́страм
В. апаа́стр апаа́стры
Т. апаа́страм апаа́страмі
М. апаа́стры апаа́страх

Крыніцы: piskunou2012.

апаве́сці

‘абвясціць, апавясціць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апавяду́ апавядзё́м
2-я ас. апавядзе́ш апаведзяце́
3-я ас. апавядзе́ апавяду́ць
Прошлы час
м. апавё́ў апавялі́
ж. апавяла́
н. апавяло́
Загадны лад
2-я ас. апавядзі́ апавядзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час апавё́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

апаве́шчаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апаве́шчаны апаве́шчаная апаве́шчанае апаве́шчаныя
Р. апаве́шчанага апаве́шчанай
апаве́шчанае
апаве́шчанага апаве́шчаных
Д. апаве́шчанаму апаве́шчанай апаве́шчанаму апаве́шчаным
В. апаве́шчаны (неадуш.)
апаве́шчанага (адуш.)
апаве́шчаную апаве́шчанае апаве́шчаныя (неадуш.)
апаве́шчаных (адуш.)
Т. апаве́шчаным апаве́шчанай
апаве́шчанаю
апаве́шчаным апаве́шчанымі
М. апаве́шчаным апаве́шчанай апаве́шчаным апаве́шчаных

Крыніцы: piskunou2012.

апаве́шчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апаве́шчаны апаве́шчаная апаве́шчанае апаве́шчаныя
Р. апаве́шчанага апаве́шчанай
апаве́шчанае
апаве́шчанага апаве́шчаных
Д. апаве́шчанаму апаве́шчанай апаве́шчанаму апаве́шчаным
В. апаве́шчаны (неадуш.)
апаве́шчанага (адуш.)
апаве́шчаную апаве́шчанае апаве́шчаныя (неадуш.)
апаве́шчаных (адуш.)
Т. апаве́шчаным апаве́шчанай
апаве́шчанаю
апаве́шчаным апаве́шчанымі
М. апаве́шчаным апаве́шчанай апаве́шчаным апаве́шчаных

Кароткая форма: апаве́шчана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апавіва́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апавіва́юся апавіва́емся
2-я ас. апавіва́ешся апавіва́ецеся
3-я ас. апавіва́ецца апавіва́юцца
Прошлы час
м. апавіва́ўся апавіва́ліся
ж. апавіва́лася
н. апавіва́лася
Загадны лад
2-я ас. апавіва́йся апавіва́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час апавіва́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.