аняме́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аняме́чваюся |
аняме́чваемся |
| 2-я ас. |
аняме́чваешся |
аняме́чваецеся |
| 3-я ас. |
аняме́чваецца |
аняме́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
аняме́чваўся |
аняме́чваліся |
| ж. |
аняме́чвалася |
| н. |
аняме́чвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аняме́чваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аняме́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аняме́чваю |
аняме́чваем |
| 2-я ас. |
аняме́чваеш |
аняме́чваеце |
| 3-я ас. |
аняме́чвае |
аняме́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
аняме́чваў |
аняме́чвалі |
| ж. |
аняме́чвала |
| н. |
аняме́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аняме́чвай |
аняме́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аняме́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аняме́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аняме́чуся |
аняме́чымся |
| 2-я ас. |
аняме́чышся |
аняме́чыцеся |
| 3-я ас. |
аняме́чыцца |
аняме́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
аняме́чыўся |
аняме́чыліся |
| ж. |
аняме́чылася |
| н. |
аняме́чылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аняме́чыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аняме́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аняме́чу |
аняме́чым |
| 2-я ас. |
аняме́чыш |
аняме́чыце |
| 3-я ас. |
аняме́чыць |
аняме́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
аняме́чыў |
аняме́чылі |
| ж. |
аняме́чыла |
| н. |
аняме́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аняме́ч |
аняме́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аняме́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
анясме́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
анясме́лены |
анясме́леная |
анясме́ленае |
анясме́леныя |
| Р. |
анясме́ленага |
анясме́ленай анясме́ленае |
анясме́ленага |
анясме́леных |
| Д. |
анясме́ленаму |
анясме́ленай |
анясме́ленаму |
анясме́леным |
| В. |
анясме́лены (неадуш.) анясме́ленага (адуш.) |
анясме́леную |
анясме́ленае |
анясме́леныя (неадуш.) анясме́леных (адуш.) |
| Т. |
анясме́леным |
анясме́ленай анясме́ленаю |
анясме́леным |
анясме́ленымі |
| М. |
анясме́леным |
анясме́ленай |
анясме́леным |
анясме́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Анято́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Анято́ва |
| Р. |
Анято́ва |
| Д. |
Анято́ву |
| В. |
Анято́ва |
| Т. |
Анято́вам |
| М. |
Анято́ве |
ао́рта
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ао́рта |
ао́рты |
| Р. |
ао́рты |
ао́рт ао́ртаў |
| Д. |
ао́рце |
ао́ртам |
| В. |
ао́рту |
ао́рты |
| Т. |
ао́ртай ао́ртаю |
ао́ртамі |
| М. |
ао́рце |
ао́ртах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ао́ртавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ао́ртавы |
ао́ртавая |
ао́ртавае |
ао́ртавыя |
| Р. |
ао́ртавага |
ао́ртавай ао́ртавае |
ао́ртавага |
ао́ртавых |
| Д. |
ао́ртаваму |
ао́ртавай |
ао́ртаваму |
ао́ртавым |
| В. |
ао́ртавы (неадуш.) ао́ртавага (адуш.) |
ао́ртавую |
ао́ртавае |
ао́ртавыя (неадуш.) ао́ртавых (адуш.) |
| Т. |
ао́ртавым |
ао́ртавай ао́ртаваю |
ао́ртавым |
ао́ртавымі |
| М. |
ао́ртавым |
ао́ртавай |
ао́ртавым |
ао́ртавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.