зяле́ніўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зяле́ніўны |
зяле́ніўная |
зяле́ніўнае |
зяле́ніўныя |
| Р. |
зяле́ніўнага |
зяле́ніўнай зяле́ніўнае |
зяле́ніўнага |
зяле́ніўных |
| Д. |
зяле́ніўнаму |
зяле́ніўнай |
зяле́ніўнаму |
зяле́ніўным |
| В. |
зяле́ніўны (неадуш.) зяле́ніўнага (адуш.) |
зяле́ніўную |
зяле́ніўнае |
зяле́ніўныя (неадуш.) зяле́ніўных (адуш.) |
| Т. |
зяле́ніўным |
зяле́ніўнай зяле́ніўнаю |
зяле́ніўным |
зяле́ніўнымі |
| М. |
зяле́ніўным |
зяле́ніўнай |
зяле́ніўным |
зяле́ніўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
зяле́ніўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зяле́ніўшчык |
зяле́ніўшчыкі |
| Р. |
зяле́ніўшчыка |
зяле́ніўшчыкаў |
| Д. |
зяле́ніўшчыку |
зяле́ніўшчыкам |
| В. |
зяле́ніўшчыка |
зяле́ніўшчыкаў |
| Т. |
зяле́ніўшчыкам |
зяле́ніўшчыкамі |
| М. |
зяле́ніўшчыку |
зяле́ніўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зяле́ніўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зяле́ніўшчыца |
зяле́ніўшчыцы |
| Р. |
зяле́ніўшчыцы |
зяле́ніўшчыц |
| Д. |
зяле́ніўшчыцы |
зяле́ніўшчыцам |
| В. |
зяле́ніўшчыцу |
зяле́ніўшчыц |
| Т. |
зяле́ніўшчыцай зяле́ніўшчыцаю |
зяле́ніўшчыцамі |
| М. |
зяле́ніўшчыцы |
зяле́ніўшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Зяле́ніца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зяле́ніца |
| Р. |
Зяле́ніцы |
| Д. |
Зяле́ніцы |
| В. |
Зяле́ніцу |
| Т. |
Зяле́ніцай Зяле́ніцаю |
| М. |
Зяле́ніцы |
Зяле́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зяле́нка |
| Р. |
Зяле́нкі |
| Д. |
Зяле́нцы |
| В. |
Зяле́нку |
| Т. |
Зяле́нкай Зяле́нкаю |
| М. |
Зяле́нцы |
зяле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зяле́нне |
| Р. |
зяле́ння |
| Д. |
зяле́нню |
| В. |
зяле́нне |
| Т. |
зяле́ннем |
| М. |
зяле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зяле́пух
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зяле́пух |
зяле́пухі |
| Р. |
зяле́пуха |
зяле́пухаў |
| Д. |
зяле́пуху |
зяле́пухам |
| В. |
зяле́пух |
зяле́пухі |
| Т. |
зяле́пухам |
зяле́пухамі |
| М. |
зяле́пуху |
зяле́пухах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зяле́пуха
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зяле́пуха |
зяле́пухі |
| Р. |
зяле́пухі |
зяле́пух |
| Д. |
зяле́пусе |
зяле́пухам |
| В. |
зяле́пуху |
зяле́пухі |
| Т. |
зяле́пухай зяле́пухаю |
зяле́пухамі |
| М. |
зяле́пусе |
зяле́пухах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зялё́на
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зялё́на |
зеляне́й |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009.