Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

антысуб’ектыўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	антысуб’ектыўны	антысуб’ектыўная	антысуб’ектыўнае	антысуб’ектыўныя
Р.	антысуб’ектыўнага	антысуб’ектыўнай антысуб’ектыўнае	антысуб’ектыўнага	антысуб’ектыўных
Д.	антысуб’ектыўнаму	антысуб’ектыўнай	антысуб’ектыўнаму	антысуб’ектыўным
В.	антысуб’ектыўны антысуб’ектыўнага	антысуб’ектыўную	антысуб’ектыўнае	антысуб’ектыўныя
Т.	антысуб’ектыўным	антысуб’ектыўнай антысуб’ектыўнаю	антысуб’ектыўным	антысуб’ектыўнымі
М.	антысуб’ектыўным	антысуб’ектыўнай	антысуб’ектыўным	антысуб’ектыўных

антысуб’ектыўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	антысуб’ектыўны	антысуб’ектыўная	антысуб’ектыўнае	антысуб’ектыўныя
Р.	антысуб’ектыўнага	антысуб’ектыўнай антысуб’ектыўнае	антысуб’ектыўнага	антысуб’ектыўных
Д.	антысуб’ектыўнаму	антысуб’ектыўнай	антысуб’ектыўнаму	антысуб’ектыўным
В.	антысуб’ектыўны антысуб’ектыўнага	антысуб’ектыўную	антысуб’ектыўнае	антысуб’ектыўныя
Т.	антысуб’ектыўным	антысуб’ектыўнай антысуб’ектыўнаю	антысуб’ектыўным	антысуб’ектыўнымі
М.	антысуб’ектыўным	антысуб’ектыўнай	антысуб’ектыўным	антысуб’ектыўных

антысупадзе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

антысухо́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	антысухо́тны	антысухо́тная	антысухо́тнае	антысухо́тныя
Р.	антысухо́тнага	антысухо́тнай антысухо́тнае	антысухо́тнага	антысухо́тных
Д.	антысухо́тнаму	антысухо́тнай	антысухо́тнаму	антысухо́тным
В.	антысухо́тны (неадуш.) антысухо́тнага (адуш.)	антысухо́тную	антысухо́тнае	антысухо́тныя (неадуш.) антысухо́тных (адуш.)
Т.	антысухо́тным	антысухо́тнай антысухо́тнаю	антысухо́тным	антысухо́тнымі
М.	антысухо́тным	антысухо́тнай	антысухо́тным	антысухо́тных

Крыніцы: piskunou2012.

антысхаласты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
антысхаласты́чна	-	-

антысхаласты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	антысхаласты́чны	антысхаласты́чная	антысхаласты́чнае	антысхаласты́чныя
Р.	антысхаласты́чнага	антысхаласты́чнай антысхаласты́чнае	антысхаласты́чнага	антысхаласты́чных
Д.	антысхаласты́чнаму	антысхаласты́чнай	антысхаласты́чнаму	антысхаласты́чным
В.	антысхаласты́чны (неадуш.) антысхаласты́чнага (адуш.)	антысхаласты́чную	антысхаласты́чнае	антысхаласты́чныя (неадуш.) антысхаласты́чных (адуш.)
Т.	антысхаласты́чным	антысхаласты́чнай антысхаласты́чнаю	антысхаласты́чным	антысхаласты́чнымі
М.	антысхаласты́чным	антысхаласты́чнай	антысхаласты́чным	антысхаласты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

антытаксі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

антытаксі́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
антытаксі́чна	-	-

антытаксі́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

антытаксі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	антытаксі́чны	антытаксі́чная	антытаксі́чнае	антытаксі́чныя
Р.	антытаксі́чнага	антытаксі́чнай антытаксі́чнае	антытаксі́чнага	антытаксі́чных
Д.	антытаксі́чнаму	антытаксі́чнай	антытаксі́чнаму	антытаксі́чным
В.	антытаксі́чны (неадуш.) антытаксі́чнага (адуш.)	антытаксі́чную	антытаксі́чнае	антытаксі́чныя (неадуш.) антытаксі́чных (адуш.)
Т.	антытаксі́чным	антытаксі́чнай антытаксі́чнаю	антытаксі́чным	антытаксі́чнымі
М.	антытаксі́чным	антытаксі́чнай	антытаксі́чным	антытаксі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Verbum