Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя

норд-о́ставы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. норд-о́ставы норд-о́ставая норд-о́ставае норд-о́ставыя
Р. норд-о́ставага норд-о́ставай
норд-о́ставае		 норд-о́ставага норд-о́ставых
Д. норд-о́ставаму норд-о́ставай норд-о́ставаму норд-о́ставым
В. норд-о́ставы (неадуш.)
норд-о́ставага (адуш.)		 норд-о́ставую норд-о́ставае норд-о́ставыя (неадуш.)
норд-о́ставых (адуш.)
Т. норд-о́ставым норд-о́ставай
норд-о́ставаю		 норд-о́ставым норд-о́ставымі
М. норд-о́ставым норд-о́ставай норд-о́ставым норд-о́ставых

Крыніцы: piskunou2012.

но́рка

‘звярок’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. но́рка но́ркі
Р. но́ркі но́рак
Д. но́рцы но́ркам
В. но́рку но́рак
Т. но́ркай
но́ркаю		 но́ркамі
М. но́рцы но́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

но́рка

‘памянш. да нара’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. но́рка но́ркі
Р. но́ркі но́рак
Д. но́рцы но́ркам
В. но́рку но́ркі
Т. но́ркай
но́ркаю		 но́ркамі
М. но́рцы но́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Но́ркавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Но́ркавічы
Р. Но́ркавіч
Но́ркавічаў
Д. Но́ркавічам
В. Но́ркавічы
Т. Но́ркавічамі
М. Но́ркавічах

но́ркавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. но́ркавы но́ркавая но́ркавае но́ркавыя
Р. но́ркавага но́ркавай
но́ркавае		 но́ркавага но́ркавых
Д. но́ркаваму но́ркавай но́ркаваму но́ркавым
В. но́ркавы (неадуш.)
но́ркавага (адуш.)		 но́ркавую но́ркавае но́ркавыя (неадуш.)
но́ркавых (адуш.)
Т. но́ркавым но́ркавай
но́ркаваю		 но́ркавым но́ркавымі
М. но́ркавым но́ркавай но́ркавым но́ркавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Но́ркаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Но́ркаўшчына
Р. Но́ркаўшчыны
Д. Но́ркаўшчыне
В. Но́ркаўшчыну
Т. Но́ркаўшчынай
Но́ркаўшчынаю
М. Но́ркаўшчыне

Но́ркіна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Но́ркіна
Р. Но́ркіна
Д. Но́ркіну
В. Но́ркіна
Т. Но́ркінам
М. Но́ркіне

но́рма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. но́рма но́рмы
Р. но́рмы но́рм
но́рмаў
Д. но́рме но́рмам
В. но́рму но́рмы
Т. но́рмай
но́рмаю		 но́рмамі
М. но́рме но́рмах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нормабла́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нормабла́ст нормабла́сты
Р. нормабла́ста нормабла́стаў
Д. нормабла́сту нормабла́стам
В. нормабла́ст нормабла́сты
Т. нормабла́стам нормабла́стамі
М. нормабла́сце нормабла́стах

Крыніцы: piskunou2012.

нормабласты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нормабласты́чны нормабласты́чная нормабласты́чнае нормабласты́чныя
Р. нормабласты́чнага нормабласты́чнай
нормабласты́чнае		 нормабласты́чнага нормабласты́чных
Д. нормабласты́чнаму нормабласты́чнай нормабласты́чнаму нормабласты́чным
В. нормабласты́чны (неадуш.)
нормабласты́чнага (адуш.)		 нормабласты́чную нормабласты́чнае нормабласты́чныя (неадуш.)
нормабласты́чных (адуш.)
Т. нормабласты́чным нормабласты́чнай
нормабласты́чнаю		 нормабласты́чным нормабласты́чнымі
М. нормабласты́чным нормабласты́чнай нормабласты́чным нормабласты́чных

Крыніцы: piskunou2012.