нормабла́ст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| нормабла́ст | нормабла́сты | |
| нормабла́ста | нормабла́стаў | |
| нормабла́сту | нормабла́стам | |
| нормабла́ст | нормабла́сты | |
| нормабла́стам | нормабла́стамі | |
| нормабла́сце | нормабла́стах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)