Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Анто́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Анто́н Анто́ны
Р. Анто́на Анто́наў
Д. Анто́ну Анто́нам
В. Анто́на Анто́наў
Т. Анто́нам Анто́намі
М. Анто́не Анто́нах

Анто́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Анто́нава
Р. Анто́нава
Д. Анто́наву
В. Анто́нава
Т. Анто́навам
М. Анто́наве

Анто́навічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Анто́навічы
Р. Анто́навіч
Анто́навічаў
Д. Анто́навічам
В. Анто́навічы
Т. Анто́навічамі
М. Анто́навічах

анто́наў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анто́наў анто́нава анто́нава анто́навы
Р. анто́навага анто́навай
анто́навае
анто́навага анто́навых
Д. анто́наваму анто́навай анто́наваму анто́навым
В. анто́наў (неадуш.)
анто́навага (адуш.)
анто́наву анто́нава анто́навы (неадуш.)
анто́навых (адуш.)
Т. анто́навым анто́навай
анто́наваю
анто́навым анто́навымі
М. анто́навым анто́навай анто́навым анто́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

анто́наў

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анто́наў анто́нава анто́нава анто́навы
Р. анто́навага анто́навай
анто́навае
анто́навага анто́навых
Д. анто́наваму анто́навай анто́наваму анто́навым
В. анто́наў (неадуш.)
анто́навага (адуш.)
анто́наву анто́нава анто́навы (неадуш.)
анто́навых (адуш.)
Т. анто́навым анто́навай
анто́наваю
анто́навым анто́навымі
М. анто́навым анто́навай анто́навым анто́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Анто́наў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Анто́наў
Р. Анто́нава
Д. Анто́наву
В. Анто́наў
Т. Анто́навам
М. Анто́наве

анто́наўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. анто́наўка анто́наўкі
Р. анто́наўкі анто́навак
Д. анто́наўцы анто́наўкам
В. анто́наўку анто́наўкі
Т. анто́наўкай
анто́наўкаю
анто́наўкамі
М. анто́наўцы анто́наўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Анто́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Анто́наўка
Р. Анто́наўкі
Д. Анто́наўцы
В. Анто́наўку
Т. Анто́наўкай
Анто́наўкаю
М. Анто́наўцы

анто́наўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анто́наўскі анто́наўская анто́наўскае анто́наўскія
Р. анто́наўскага анто́наўскай
анто́наўскае
анто́наўскага анто́наўскіх
Д. анто́наўскаму анто́наўскай анто́наўскаму анто́наўскім
В. анто́наўскі (неадуш.)
анто́наўскага (адуш.)
анто́наўскую анто́наўскае анто́наўскія (неадуш.)
анто́наўскіх (адуш.)
Т. анто́наўскім анто́наўскай
анто́наўскаю
анто́наўскім анто́наўскімі
М. анто́наўскім анто́наўскай анто́наўскім анто́наўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Анто́наўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Анто́наўцы
Р. Анто́наўцаў
Д. Анто́наўцам
В. Анто́наўцы
Т. Анто́наўцамі
М. Анто́наўцах