Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сузіра́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сузіра́льны сузіра́льная сузіра́льнае сузіра́льныя
Р. сузіра́льнага сузіра́льнай
сузіра́льнае		 сузіра́льнага сузіра́льных
Д. сузіра́льнаму сузіра́льнай сузіра́льнаму сузіра́льным
В. сузіра́льны (неадуш.)
сузіра́льнага (адуш.)		 сузіра́льную сузіра́льнае сузіра́льныя (неадуш.)
сузіра́льных (адуш.)
Т. сузіра́льным сузіра́льнай
сузіра́льнаю		 сузіра́льным сузіра́льнымі
М. сузіра́льным сузіра́льнай сузіра́льным сузіра́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сузіра́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сузіра́нне сузіра́нні
Р. сузіра́ння сузіра́нняў
Д. сузіра́нню сузіра́нням
В. сузіра́нне сузіра́нні
Т. сузіра́ннем сузіра́ннямі
М. сузіра́нні сузіра́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сузіра́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. сузіра́ецца сузіра́юцца
Прошлы час
м. сузіра́ўся сузіра́ліся
ж. сузіра́лася
н. сузіра́лася

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, tsbm1984.

сузіра́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сузіра́ю сузіра́ем
2-я ас. сузіра́еш сузіра́еце
3-я ас. сузіра́е сузіра́юць
Прошлы час
м. сузіра́ў сузіра́лі
ж. сузіра́ла
н. сузіра́ла
Загадны лад
2-я ас. сузіра́й сузіра́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сузіра́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сузо́р’е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сузо́р’е сузо́р’і
Р. сузо́р’я сузо́р’яў
Д. сузо́р’ю сузо́р’ям
В. сузо́р’е сузо́р’і
Т. сузо́р’ем сузо́р’ямі
М. сузо́р’і сузо́р’ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

суінве́стар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. суінве́стар суінве́стары
Р. суінве́стара суінве́стараў
Д. суінве́стару суінве́старам
В. суінве́стара суінве́стараў
Т. суінве́старам суінве́старамі
М. суінве́стару суінве́старах

Крыніцы: piskunou2012.

суіснава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. суіснава́нне
Р. суіснава́ння
Д. суіснава́нню
В. суіснава́нне
Т. суіснава́ннем
М. суіснава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

суіснава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. суісную́ суіснуё́м
2-я ас. суіснуе́ш суіснуяце́
3-я ас. суіснуе́ суісную́ць
Прошлы час
м. суіснава́ў суіснава́лі
ж. суіснава́ла
н. суіснава́ла
Загадны лад
2-я ас. суісну́й суісну́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час суісну́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

суіснуюча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
суіснуюча - -

суісну́ючы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. суісну́ючы суісну́ючая суісну́ючае суісну́ючыя
Р. суісну́ючага суісну́ючай
суісну́ючае		 суісну́ючага суісну́ючых
Д. суісну́ючаму суісну́ючай суісну́ючаму суісну́ючым
В. суісну́ючы (неадуш.)
суісну́ючага (адуш.)		 суісну́ючую суісну́ючае суісну́ючыя (неадуш.)
суісну́ючых (адуш.)
Т. суісну́ючым суісну́ючай
суісну́ючаю		 суісну́ючым суісну́ючымі
М. суісну́ючым суісну́ючай суісну́ючым суісну́ючых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.