Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

шкума́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шкума́тны шкума́тная шкума́тнае шкума́тныя
Р. шкума́тнага шкума́тнай
шкума́тнае
шкума́тнага шкума́тных
Д. шкума́тнаму шкума́тнай шкума́тнаму шкума́тным
В. шкума́тны
шкума́тнага
шкума́тную шкума́тнае шкума́тныя
шкума́тных
Т. шкума́тным шкума́тнай
шкума́тнаю
шкума́тным шкума́тнымі
М. шкума́тным шкума́тнай шкума́тным шкума́тных

Крыніцы: tsblm1996.

шкума́цік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шкума́цік шкума́цікі
Р. шкума́ціка шкума́цікаў
Д. шкума́ціку шкума́цікам
В. шкума́цік шкума́цікі
Т. шкума́цікам шкума́цікамі
М. шкума́ціку шкума́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

шкума́ціць

‘шкуматнуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шкума́чу шкума́цім
2-я ас. шкума́ціш шкума́ціце
3-я ас. шкума́ціць шкума́цяць
Прошлы час
м. шкума́ціў шкума́цілі
ж. шкума́ціла
н. шкума́ціла
Загадны лад
2-я ас. шкума́ць шкума́цьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шкума́цячы

Крыніцы: piskunou2012.

шкумаццё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. шкумаццё́
Р. шкумацця́
Д. шкумаццю́
В. шкумаццё́
Т. шкумаццём
М. шкумацці́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Шку́нцікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шку́нцікі
Р. Шку́нцікаў
Д. Шку́нцікам
В. Шку́нцікі
Т. Шку́нцікамі
М. Шку́нціках

шку́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шку́ра шку́ры
Р. шку́ры шку́р
Д. шку́ры шку́рам
В. шку́ру шку́ры
Т. шку́рай
шку́раю
шку́рамі
М. шку́ры шку́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шкурадзё́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шкурадзё́р шкурадзё́ры
Р. шкурадзё́ра шкурадзё́раў
Д. шкурадзё́ру шкурадзё́рам
В. шкурадзё́ра шкурадзё́раў
Т. шкурадзё́рам шкурадзё́рамі
М. шкурадзё́ру шкурадзё́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шкура́тавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шкура́тавы шкура́тавая шкура́тавае шкура́тавыя
Р. шкура́тавага шкура́тавай
шкура́тавае
шкура́тавага шкура́тавых
Д. шкура́таваму шкура́тавай шкура́таваму шкура́тавым
В. шкура́тавы (неадуш.)
шкура́тавага (адуш.)
шкура́тавую шкура́тавае шкура́тавыя (неадуш.)
шкура́тавых (адуш.)
Т. шкура́тавым шкура́тавай
шкура́таваю
шкура́тавым шкура́тавымі
М. шкура́тавым шкура́тавай шкура́тавым шкура́тавых

Крыніцы: piskunou2012.

Шкураты́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шкураты́
Р. Шкура́т
Шкурато́ў
Д. Шкурата́м
В. Шкураты́
Т. Шкурата́мі
М. Шкурата́х

шкура́цік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шкура́цік шкура́цікі
Р. шкура́ціка шкура́цікаў
Д. шкура́ціку шкура́цікам
В. шкура́цік шкура́цікі
Т. шкура́цікам шкура́цікамі
М. шкура́ціку шкура́ціках

Крыніцы: piskunou2012.