шкума́цік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкума́цік |
шкума́цікі |
| Р. |
шкума́ціка |
шкума́цікаў |
| Д. |
шкума́ціку |
шкума́цікам |
| В. |
шкума́цік |
шкума́цікі |
| Т. |
шкума́цікам |
шкума́цікамі |
| М. |
шкума́ціку |
шкума́ціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкума́ціць
‘шкуматнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шкума́чу |
шкума́цім |
| 2-я ас. |
шкума́ціш |
шкума́ціце |
| 3-я ас. |
шкума́ціць |
шкума́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
шкума́ціў |
шкума́цілі |
| ж. |
шкума́ціла |
| н. |
шкума́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шкума́ць |
шкума́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шкума́цячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкумаццё́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шкумаццё́ |
| Р. |
шкумацця́ |
| Д. |
шкумаццю́ |
| В. |
шкумаццё́ |
| Т. |
шкумаццём |
| М. |
шкумацці́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Шку́нцікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шку́нцікі |
| Р. |
Шку́нцікаў |
| Д. |
Шку́нцікам |
| В. |
Шку́нцікі |
| Т. |
Шку́нцікамі |
| М. |
Шку́нціках |
шку́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шку́ра |
шку́ры |
| Р. |
шку́ры |
шку́р |
| Д. |
шку́ры |
шку́рам |
| В. |
шку́ру |
шку́ры |
| Т. |
шку́рай шку́раю |
шку́рамі |
| М. |
шку́ры |
шку́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шкурадзё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкурадзё́р |
шкурадзё́ры |
| Р. |
шкурадзё́ра |
шкурадзё́раў |
| Д. |
шкурадзё́ру |
шкурадзё́рам |
| В. |
шкурадзё́ра |
шкурадзё́раў |
| Т. |
шкурадзё́рам |
шкурадзё́рамі |
| М. |
шкурадзё́ру |
шкурадзё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Шкураты́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шкураты́ |
| Р. |
Шкура́т Шкурато́ў |
| Д. |
Шкурата́м |
| В. |
Шкураты́ |
| Т. |
Шкурата́мі |
| М. |
Шкурата́х |
шкура́цік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкура́цік |
шкура́цікі |
| Р. |
шкура́ціка |
шкура́цікаў |
| Д. |
шкура́ціку |
шкура́цікам |
| В. |
шкура́цік |
шкура́цікі |
| Т. |
шкура́цікам |
шкура́цікамі |
| М. |
шкура́ціку |
шкура́ціках |
Крыніцы:
piskunou2012.