саксго́рн
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| саксго́рн | саксго́рны | |
| саксго́рна | саксго́рнаў | |
| саксго́рну | саксго́рнам | |
| саксго́рн | саксго́рны | |
| саксго́рнам | саксго́рнамі | |
| саксго́рне | саксго́рнах |
Крыніцы:
саксго́рн
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| саксго́рн | саксго́рны | |
| саксго́рна | саксго́рнаў | |
| саксго́рну | саксго́рнам | |
| саксго́рн | саксго́рны | |
| саксго́рнам | саксго́рнамі | |
| саксго́рне | саксго́рнах |
Крыніцы:
са́кскі
прыметнік, адносны
| са́кскі | са́кская | са́кскае | са́кскія | |
| са́кскага | са́кскай са́кскае |
са́кскага | са́кскіх | |
| са́кскаму | са́кскай | са́кскаму | са́кскім | |
| са́кскі ( са́кскага ( |
са́кскую | са́кскае | са́кскія ( са́кскіх ( |
|
| са́кскім | са́кскай са́кскаю |
са́кскім | са́кскімі | |
| са́кскім | са́кскай | са́кскім | са́кскіх | |
Крыніцы:
саксо́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| саксо́нец | саксо́нцы | |
| саксо́нца | саксо́нцаў | |
| саксо́нцу | саксо́нцам | |
| саксо́нца | саксо́нцаў | |
| саксо́нцам | саксо́нцамі | |
| саксо́нцу | саксо́нцах |
Крыніцы:
Саксо́нія
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Саксо́нія | |
| Саксо́ніі | |
| Саксо́ніі | |
| Саксо́нію | |
| Саксо́ніяй Саксо́ніяю |
|
| Саксо́ніі |
Крыніцы:
саксо́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| саксо́нка | саксо́нкі | |
| саксо́нкі | саксо́нак | |
| саксо́нцы | саксо́нкам | |
| саксо́нку | саксо́нак | |
| саксо́нкай саксо́нкаю |
саксо́нкамі | |
| саксо́нцы | саксо́нках |
Крыніцы:
саксо́нскі
прыметнік, адносны
| саксо́нскі | саксо́нская | саксо́нскае | саксо́нскія | |
| саксо́нскага | саксо́нскай саксо́нскае |
саксо́нскага | саксо́нскіх | |
| саксо́нскаму | саксо́нскай | саксо́нскаму | саксо́нскім | |
| саксо́нскі ( саксо́нскага ( |
саксо́нскую | саксо́нскае | саксо́нскія ( саксо́нскіх ( |
|
| саксо́нскім | саксо́нскай саксо́нскаю |
саксо́нскім | саксо́нскімі | |
| саксо́нскім | саксо́нскай | саксо́нскім | саксо́нскіх | |
Крыніцы:
сакулі́на
‘рак’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сакулі́на | сакулі́ны | |
| сакулі́ны | сакулі́н | |
| сакулі́не | сакулі́нам | |
| сакулі́ну | сакулі́н | |
| сакулі́най сакулі́наю |
сакулі́намі | |
| сакулі́не | сакулі́нах |
Крыніцы:
Саку́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Саку́ны | |
| Саку́н Саку́наў |
|
| Саку́нам | |
| Саку́ны | |
| Саку́намі | |
| Саку́нах |
Сакуны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Сакуны́ | |
| Сакуно́ў | |
| Сакуна́м | |
| Сакуны́ | |
| Сакуна́мі | |
| Сакуна́х |
са́кура
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| са́кура | са́куры | |
| са́куры | са́кур | |
| са́куры | са́курам | |
| са́куру | са́куры | |
| са́курай са́кураю |
са́курамі | |
| са́куры | са́курах |
Крыніцы: