паяснё́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паяснё́ны |
паяснё́ная |
паяснё́нае |
паяснё́ныя |
| Р. |
паяснё́нага |
паяснё́най паяснё́нае |
паяснё́нага |
паяснё́ных |
| Д. |
паяснё́наму |
паяснё́най |
паяснё́наму |
паяснё́ным |
| В. |
паяснё́ны (неадуш.) паяснё́нага (адуш.) |
паяснё́ную |
паяснё́нае |
паяснё́ныя (неадуш.) паяснё́ных (адуш.) |
| Т. |
паяснё́ным |
паяснё́най паяснё́наю |
паяснё́ным |
паяснё́нымі |
| М. |
паяснё́ным |
паяснё́най |
паяснё́ным |
паяснё́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паяснё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паяснё́ны |
паяснё́ная |
паяснё́нае |
паяснё́ныя |
| Р. |
паяснё́нага |
паяснё́най паяснё́нае |
паяснё́нага |
паяснё́ных |
| Д. |
паяснё́наму |
паяснё́най |
паяснё́наму |
паяснё́ным |
| В. |
паяснё́ны (неадуш.) паяснё́нага (адуш.) |
паяснё́ную |
паяснё́нае |
паяснё́ныя (неадуш.) паяснё́ных (адуш.) |
| Т. |
паяснё́ным |
паяснё́най паяснё́наю |
паяснё́ным |
паяснё́нымі |
| М. |
паяснё́ным |
паяснё́най |
паяснё́ным |
паяснё́ных |
Кароткая форма: паяснё́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паясні́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паясні́ца |
паясні́цы |
| Р. |
паясні́цы |
паясні́ц |
| Д. |
паясні́цы |
паясні́цам |
| В. |
паясні́цу |
паясні́цы |
| Т. |
паясні́цай паясні́цаю |
паясні́цамі |
| М. |
паясні́цы |
паясні́цах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паясні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паясню́ |
паясні́м |
| 2-я ас. |
паясні́ш |
паясніце́ |
| 3-я ас. |
паясні́ць |
паясня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
паясні́ў |
паясні́лі |
| ж. |
паясні́ла |
| н. |
паясні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паясні́ |
паясні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паясні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паясні́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паясні́чны |
паясні́чная |
паясні́чнае |
паясні́чныя |
| Р. |
паясні́чнага |
паясні́чнай паясні́чнае |
паясні́чнага |
паясні́чных |
| Д. |
паясні́чнаму |
паясні́чнай |
паясні́чнаму |
паясні́чным |
| В. |
паясні́чны (неадуш.) паясні́чнага (адуш.) |
паясні́чную |
паясні́чнае |
паясні́чныя (неадуш.) паясні́чных (адуш.) |
| Т. |
паясні́чным |
паясні́чнай паясні́чнаю |
паясні́чным |
паясні́чнымі |
| М. |
паясні́чным |
паясні́чнай |
паясні́чным |
паясні́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паясны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паясны́ |
паясна́я |
паясно́е |
паясны́я |
| Р. |
паясно́га |
паясно́й паясно́е |
паясно́га |
паясны́х |
| Д. |
паясно́му |
паясно́й |
паясно́му |
паясны́м |
| В. |
паясны́ (неадуш.) паясно́га (адуш.) |
паясну́ю |
паясно́е |
паясны́я (неадуш.) паясны́х (адуш.) |
| Т. |
паясны́м |
паясно́й паясно́ю |
паясны́м |
паясны́мі |
| М. |
паясны́м |
паясно́й |
паясны́м |
паясны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паясня́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паясня́льны |
паясня́льная |
паясня́льнае |
паясня́льныя |
| Р. |
паясня́льнага |
паясня́льнай паясня́льнае |
паясня́льнага |
паясня́льных |
| Д. |
паясня́льнаму |
паясня́льнай |
паясня́льнаму |
паясня́льным |
| В. |
паясня́льны (неадуш.) паясня́льнага (адуш.) |
паясня́льную |
паясня́льнае |
паясня́льныя (неадуш.) паясня́льных (адуш.) |
| Т. |
паясня́льным |
паясня́льнай паясня́льнаю |
паясня́льным |
паясня́льнымі |
| М. |
паясня́льным |
паясня́льнай |
паясня́льным |
паясня́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паясня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
паясня́ецца |
паясня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
паясня́ўся |
паясня́ліся |
| ж. |
паясня́лася |
| н. |
паясня́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
паясня́ючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паясня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паясня́ю |
паясня́ем |
| 2-я ас. |
паясня́еш |
паясня́еце |
| 3-я ас. |
паясня́е |
паясня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паясня́ў |
паясня́лі |
| ж. |
паясня́ла |
| н. |
паясня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паясня́й |
паясня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
паясня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.