Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паўнацэ́нна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
паўнацэ́нна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

паўнацэ́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнацэ́нны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўнацэ́нны	паўнацэ́нная	паўнацэ́ннае	паўнацэ́нныя
Р.	паўнацэ́ннага	паўнацэ́ннай паўнацэ́ннае	паўнацэ́ннага	паўнацэ́нных
Д.	паўнацэ́ннаму	паўнацэ́ннай	паўнацэ́ннаму	паўнацэ́нным
В.	паўнацэ́нны (неадуш.) паўнацэ́ннага (адуш.)	паўнацэ́нную	паўнацэ́ннае	паўнацэ́нныя (неадуш.) паўнацэ́нных (адуш.)
Т.	паўнацэ́нным	паўнацэ́ннай паўнацэ́ннаю	паўнацэ́нным	паўнацэ́ннымі
М.	паўнацэ́нным	паўнацэ́ннай	паўнацэ́нным	паўнацэ́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнашчо́кі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўнашчо́кі	паўнашчо́кая	паўнашчо́кае	паўнашчо́кія
Р.	паўнашчо́кага	паўнашчо́кай паўнашчо́кае	паўнашчо́кага	паўнашчо́кіх
Д.	паўнашчо́каму	паўнашчо́кай	паўнашчо́каму	паўнашчо́кім
В.	паўнашчо́кі (неадуш.) паўнашчо́кага (адуш.)	паўнашчо́кую	паўнашчо́кае	паўнашчо́кія (неадуш.) паўнашчо́кіх (адуш.)
Т.	паўнашчо́кім	паўнашчо́кай паўнашчо́каю	паўнашчо́кім	паўнашчо́кімі
М.	паўнашчо́кім	паўнашчо́кай	паўнашчо́кім	паўнашчо́кіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

паўне́ба

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Р.	паўне́ба

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

паўне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўне́йшы	паўне́йшая	паўне́йшае	паўне́йшыя
Р.	паўне́йшага	паўне́йшай паўне́йшае	паўне́йшага	паўне́йшых
Д.	паўне́йшаму	паўне́йшай	паўне́йшаму	паўне́йшым
В.	паўне́йшы (неадуш.) паўне́йшага (адуш.)	паўне́йшую	паўне́йшае	паўне́йшыя (неадуш.) паўне́йшых (адуш.)
Т.	паўне́йшым	паўне́йшай паўне́йшаю	паўне́йшым	паўне́йшымі
М.	паўне́йшым	паўне́йшай	паўне́йшым	паўне́йшых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

паўнепраніка́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўнепраніка́льны	паўнепраніка́льная	паўнепраніка́льнае	паўнепраніка́льныя
Р.	паўнепраніка́льнага	паўнепраніка́льнай паўнепраніка́льнае	паўнепраніка́льнага	паўнепраніка́льных
Д.	паўнепраніка́льнаму	паўнепраніка́льнай	паўнепраніка́льнаму	паўнепраніка́льным
В.	паўнепраніка́льны (неадуш.) паўнепраніка́льнага (адуш.)	паўнепраніка́льную	паўнепраніка́льнае	паўнепраніка́льныя (неадуш.) паўнепраніка́льных (адуш.)
Т.	паўнепраніка́льным	паўнепраніка́льнай паўнепраніка́льнаю	паўнепраніка́льным	паўнепраніка́льнымі
М.	паўнепраніка́льным	паўнепраніка́льнай	паўнепраніка́льным	паўнепраніка́льных

Крыніцы: piskunou2012.

паўнепрыто́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

паўнепрыто́мны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўнепрыто́мны	паўнепрыто́мная	паўнепрыто́мнае	паўнепрыто́мныя
Р.	паўнепрыто́мнага	паўнепрыто́мнай паўнепрыто́мнае	паўнепрыто́мнага	паўнепрыто́мных
Д.	паўнепрыто́мнаму	паўнепрыто́мнай	паўнепрыто́мнаму	паўнепрыто́мным
В.	паўнепрыто́мны (неадуш.) паўнепрыто́мнага (адуш.)	паўнепрыто́мную	паўнепрыто́мнае	паўнепрыто́мныя (неадуш.) паўнепрыто́мных (адуш.)
Т.	паўнепрыто́мным	паўнепрыто́мнай паўнепрыто́мнаю	паўнепрыто́мным	паўнепрыто́мнымі
М.	паўнепрыто́мным	паўнепрыто́мнай	паўнепрыто́мным	паўнепрыто́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

паўне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum