Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ана́ты

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ана́ты
Р. ана́таў
Д. ана́там
В. ана́ты
Т. ана́тамі
М. ана́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

анатэ́ксіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. анатэ́ксіс
Р. анатэ́ксісу
Д. анатэ́ксісу
В. анатэ́ксіс
Т. анатэ́ксісам
М. анатэ́ксісе

Крыніцы: piskunou2012.

анафа́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. анафа́за анафа́зы
Р. анафа́зы анафа́з
Д. анафа́зе анафа́зам
В. анафа́зу анафа́зы
Т. анафа́зай
анафа́заю		 анафа́замі
М. анафа́зе анафа́зах

Крыніцы: piskunou2012.

ана́фара

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ана́фара ана́фары
Р. ана́фары ана́фар
Д. ана́фары ана́фарам
В. ана́фару ана́фары
Т. ана́фарай
ана́фараю		 ана́фарамі
М. ана́фары ана́фарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

анафары́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
анафары́чна - -

анафары́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анафары́чны анафары́чная анафары́чнае анафары́чныя
Р. анафары́чнага анафары́чнай
анафары́чнае		 анафары́чнага анафары́чных
Д. анафары́чнаму анафары́чнай анафары́чнаму анафары́чным
В. анафары́чны (неадуш.)
анафары́чнага (адуш.)		 анафары́чную анафары́чнае анафары́чныя (неадуш.)
анафары́чных (адуш.)
Т. анафары́чным анафары́чнай
анафары́чнаю		 анафары́чным анафары́чнымі
М. анафары́чным анафары́чнай анафары́чным анафары́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

анафарэ́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. анафарэ́з
Р. анафарэ́зу
Д. анафарэ́зу
В. анафарэ́з
Т. анафарэ́зам
М. анафарэ́зе

Крыніцы: piskunou2012.

ана́фема

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ана́фема
Р. ана́фемы
Д. ана́феме
В. ана́фему
Т. ана́фемай
ана́фемаю
М. ана́феме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

анафемава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анафемава́ны анафемава́ная анафемава́нае анафемава́ныя
Р. анафемава́нага анафемава́най
анафемава́нае		 анафемава́нага анафемава́ных
Д. анафемава́наму анафемава́най анафемава́наму анафемава́ным
В. анафемава́ны (неадуш.)
анафемава́нага (адуш.)		 анафемава́ную анафемава́нае анафемава́ныя (неадуш.)
анафемава́ных (адуш.)
Т. анафемава́ным анафемава́най
анафемава́наю		 анафемава́ным анафемава́нымі
М. анафемава́ным анафемава́най анафемава́ным анафемава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

анафемава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анафемава́ны анафемава́ная анафемава́нае анафемава́ныя
Р. анафемава́нага анафемава́най
анафемава́нае		 анафемава́нага анафемава́ных
Д. анафемава́наму анафемава́най анафемава́наму анафемава́ным
В. анафемава́ны (неадуш.)
анафемава́нага (адуш.)		 анафемава́ную анафемава́нае анафемава́ныя (неадуш.)
анафемава́ных (адуш.)
Т. анафемава́ным анафемава́най
анафемава́наю		 анафемава́ным анафемава́нымі
М. анафемава́ным анафемава́най анафемава́ным анафемава́ных

Крыніцы: piskunou2012.