Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

анарэксі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анарэксі́чны анарэксі́чная анарэксі́чнае анарэксі́чныя
Р. анарэксі́чнага анарэксі́чнай
анарэксі́чнае
анарэксі́чнага анарэксі́чных
Д. анарэксі́чнаму анарэксі́чнай анарэксі́чнаму анарэксі́чным
В. анарэксі́чны (неадуш.)
анарэксі́чнага (адуш.)
анарэксі́чную анарэксі́чнае анарэксі́чныя (неадуш.)
анарэксі́чных (адуш.)
Т. анарэксі́чным анарэксі́чнай
анарэксі́чнаю
анарэксі́чным анарэксі́чнымі
М. анарэксі́чным анарэксі́чнай анарэксі́чным анарэксі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

анарэксі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. анарэксі́я
Р. анарэксі́і
Д. анарэксі́і
В. анарэксі́ю
Т. анарэксі́яй
анарэксі́яю
М. анарэксі́і

Крыніцы: piskunou2012.

анарэкта́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анарэкта́льны анарэкта́льная анарэкта́льнае анарэкта́льныя
Р. анарэкта́льнага анарэкта́льнай
анарэкта́льнае
анарэкта́льнага анарэкта́льных
Д. анарэкта́льнаму анарэкта́льнай анарэкта́льнаму анарэкта́льным
В. анарэкта́льны
анарэкта́льнага
анарэкта́льную анарэкта́льнае анарэкта́льныя
Т. анарэкта́льным анарэкта́льнай
анарэкта́льнаю
анарэкта́льным анарэкта́льнымі
М. анарэкта́льным анарэкта́льнай анарэкта́льным анарэкта́льных

анаскапі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анаскапі́чны анаскапі́чная анаскапі́чнае анаскапі́чныя
Р. анаскапі́чнага анаскапі́чнай
анаскапі́чнае
анаскапі́чнага анаскапі́чных
Д. анаскапі́чнаму анаскапі́чнай анаскапі́чнаму анаскапі́чным
В. анаскапі́чны
анаскапі́чнага
анаскапі́чную анаскапі́чнае анаскапі́чныя
Т. анаскапі́чным анаскапі́чнай
анаскапі́чнаю
анаскапі́чным анаскапі́чнымі
М. анаскапі́чным анаскапі́чнай анаскапі́чным анаскапі́чных

анасмі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. анасмі́я
Р. анасмі́і
Д. анасмі́і
В. анасмі́ю
Т. анасмі́яй
анасмі́яю
М. анасмі́і

Крыніцы: piskunou2012.

анастамо́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. анастамо́з анастамо́зы
Р. анастамо́зу анастамо́заў
Д. анастамо́зу анастамо́зам
В. анастамо́з анастамо́зы
Т. анастамо́зам анастамо́замі
М. анастамо́зе анастамо́зах

Крыніцы: piskunou2012.

Анаста́сія

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Анаста́сія Анаста́сіі
Р. Анаста́сіі Анаста́сій
Д. Анаста́сіі Анаста́сіям
В. Анаста́сію Анаста́сій
Т. Анаста́сіяй
Анаста́сіяю
Анаста́сіямі
М. Анаста́сіі Анаста́сіях

анастра́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анастра́льны анастра́льная анастра́льнае анастра́льныя
Р. анастра́льнага анастра́льнай
анастра́льнае
анастра́льнага анастра́льных
Д. анастра́льнаму анастра́льнай анастра́льнаму анастра́льным
В. анастра́льны (неадуш.)
анастра́льнага (адуш.)
анастра́льную анастра́льнае анастра́льныя (неадуш.)
анастра́льных (адуш.)
Т. анастра́льным анастра́льнай
анастра́льнаю
анастра́льным анастра́льнымі
М. анастра́льным анастра́льнай анастра́льным анастра́льных

Крыніцы: piskunou2012.

анастыгма́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. анастыгма́т анастыгма́ты
Р. анастыгма́та анастыгма́таў
Д. анастыгма́ту анастыгма́там
В. анастыгма́т анастыгма́ты
Т. анастыгма́там анастыгма́тамі
М. анастыгма́це анастыгма́тах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

анастыгматы́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. анастыгматы́зм
Р. анастыгматы́зму
Д. анастыгматы́зму
В. анастыгматы́зм
Т. анастыгматы́змам
М. анастыгматы́зме

Крыніцы: piskunou2012.