анансава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
анансава́ны |
анансава́ная |
анансава́нае |
анансава́ныя |
| Р. |
анансава́нага |
анансава́най анансава́нае |
анансава́нага |
анансава́ных |
| Д. |
анансава́наму |
анансава́най |
анансава́наму |
анансава́ным |
| В. |
анансава́ны (неадуш.) анансава́нага (адуш.) |
анансава́ную |
анансава́нае |
анансава́ныя (неадуш.) анансава́ных (адуш.) |
| Т. |
анансава́ным |
анансава́най анансава́наю |
анансава́ным |
анансава́нымі |
| М. |
анансава́ным |
анансава́най |
анансава́ным |
анансава́ных |
Кароткая форма: анансава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
анансава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
анансу́ецца |
анансу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
анансава́ўся |
анансава́ліся |
| ж. |
анансава́лася |
| н. |
анансава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
анансава́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
анансу́ю |
анансу́ем |
| 2-я ас. |
анансу́еш |
анансу́еце |
| 3-я ас. |
анансу́е |
анансу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
анансава́ў |
анансава́лі |
| ж. |
анансава́ла |
| н. |
анансава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
анансу́й |
анансу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
анансу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
анансава́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
анансу́ю |
анансу́ем |
| 2-я ас. |
анансу́еш |
анансу́еце |
| 3-я ас. |
анансу́е |
анансу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
анансава́ў |
анансава́лі |
| ж. |
анансава́ла |
| н. |
анансава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
анансу́й |
анансу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
анансава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ананчы́цы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ананчы́цы |
| Р. |
Ананчы́цаў Ананчы́ц |
| Д. |
Ананчы́цам |
| В. |
Ананчы́цы |
| Т. |
Ананчы́цамі |
| М. |
Ананчы́цах |
Ана́ньеўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ана́ньеўка |
| Р. |
Ана́ньеўкі |
| Д. |
Ана́ньеўцы |
| В. |
Ана́ньеўку |
| Т. |
Ана́ньеўкай Ана́ньеўкаю |
| М. |
Ана́ньеўцы |
Ана́паль
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ана́паль |
| Р. |
Ана́паля |
| Д. |
Ана́палю |
| В. |
Ана́паль |
| Т. |
Ана́палем |
| М. |
Ана́палі |
ана́пест
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ана́пест |
| Р. |
ана́песта |
| Д. |
ана́песту |
| В. |
ана́пест |
| Т. |
ана́пестам |
| М. |
ана́песце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
анапесты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
анапесты́чны |
анапесты́чная |
анапесты́чнае |
анапесты́чныя |
| Р. |
анапесты́чнага |
анапесты́чнай анапесты́чнае |
анапесты́чнага |
анапесты́чных |
| Д. |
анапесты́чнаму |
анапесты́чнай |
анапесты́чнаму |
анапесты́чным |
| В. |
анапесты́чны (неадуш.) анапесты́чнага (адуш.) |
анапесты́чную |
анапесты́чнае |
анапесты́чныя (неадуш.) анапесты́чных (адуш.) |
| Т. |
анапесты́чным |
анапесты́чнай анапесты́чнаю |
анапесты́чным |
анапесты́чнымі |
| М. |
анапесты́чным |
анапесты́чнай |
анапесты́чным |
анапесты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
анапла́зма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
анапла́зма |
| Р. |
анапла́змы |
| Д. |
анапла́зме |
| В. |
анапла́зму |
| Т. |
анапла́змай анапла́змаю |
| М. |
анапла́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.