Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

анані́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

анані́м

‘аўтар, які ўтойвае сваё імя’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

анані́м

‘літаратурны твор без подпісу’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

анані́мка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

анані́мна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
анані́мна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

анані́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

анані́мны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	анані́мны	анані́мная	анані́мнае	анані́мныя
Р.	анані́мнага	анані́мнай анані́мнае	анані́мнага	анані́мных
Д.	анані́мнаму	анані́мнай	анані́мнаму	анані́мным
В.	анані́мны (неадуш.) анані́мнага (адуш.)	анані́мную	анані́мнае	анані́мныя (неадуш.) анані́мных (адуш.)
Т.	анані́мным	анані́мнай анані́мнаю	анані́мным	анані́мнымі
М.	анані́мным	анані́мнай	анані́мным	анані́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

анані́мшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

анані́мшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Ана́ніна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum