Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

анако́ндавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анако́ндавы анако́ндавая анако́ндавае анако́ндавыя
Р. анако́ндавага анако́ндавай
анако́ндавае		 анако́ндавага анако́ндавых
Д. анако́ндаваму анако́ндавай анако́ндаваму анако́ндавым
В. анако́ндавы
анако́ндавага		 анако́ндавую анако́ндавае анако́ндавыя
анако́ндавых
Т. анако́ндавым анако́ндавай
анако́ндаваю		 анако́ндавым анако́ндавымі
М. анако́ндавым анако́ндавай анако́ндавым анако́ндавых

Крыніцы: tsblm1996.

анакру́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. анакру́за анакру́зы
Р. анакру́зы анакру́з
Д. анакру́зе анакру́зам
В. анакру́зу анакру́зы
Т. анакру́зай
анакру́заю		 анакру́замі
М. анакру́зе анакру́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

анакрэанты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
анакрэанты́чна - -

анакрэанты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. анакрэанты́чны анакрэанты́чная анакрэанты́чнае анакрэанты́чныя
Р. анакрэанты́чнага анакрэанты́чнай
анакрэанты́чнае		 анакрэанты́чнага анакрэанты́чных
Д. анакрэанты́чнаму анакрэанты́чнай анакрэанты́чнаму анакрэанты́чным
В. анакрэанты́чны (неадуш.)
анакрэанты́чнага (адуш.)		 анакрэанты́чную анакрэанты́чнае анакрэанты́чныя (неадуш.)
анакрэанты́чных (адуш.)
Т. анакрэанты́чным анакрэанты́чнай
анакрэанты́чнаю		 анакрэанты́чным анакрэанты́чнымі
М. анакрэанты́чным анакрэанты́чнай анакрэанты́чным анакрэанты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

анаксемі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. анаксемі́я
Р. анаксемі́і
Д. анаксемі́і
В. анаксемі́ю
Т. анаксемі́яй
анаксемі́яю
М. анаксемі́і

Крыніцы: piskunou2012.

Анаксіма́ндр

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Анаксіма́ндр
Р. Анаксіма́ндра
Д. Анаксіма́ндру
В. Анаксіма́ндра
Т. Анаксіма́ндрам
М. Анаксіма́ндру

Анаксіме́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Анаксіме́н
Р. Анаксіме́на
Д. Анаксіме́ну
В. Анаксіме́на
Т. Анаксіме́нам
М. Анаксіме́не

анаксі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. анаксі́я анаксі́і
Р. анаксі́і анаксі́й
Д. анаксі́і анаксі́ям
В. анаксі́ю анаксі́і
Т. анаксі́яй
анаксі́яю		 анаксі́ямі
М. анаксі́і анаксі́ях

Крыніцы: piskunou2012.

ана́лаг

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ана́лаг ана́лагі
Р. ана́лага ана́лагаў
Д. ана́лагу ана́лагам
В. ана́лаг ана́лагі
Т. ана́лагам ана́лагамі
М. ана́лагу ана́лагах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ана́лагавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ана́лагавы ана́лагавая ана́лагавае ана́лагавыя
Р. ана́лагавага ана́лагавай
ана́лагавае		 ана́лагавага ана́лагавых
Д. ана́лагаваму ана́лагавай ана́лагаваму ана́лагавым
В. ана́лагавы (неадуш.)
ана́лагавага (адуш.)		 ана́лагавую ана́лагавае ана́лагавыя (неадуш.)
ана́лагавых (адуш.)
Т. ана́лагавым ана́лагавай
ана́лагаваю		 ана́лагавым ана́лагавымі
М. ана́лагавым ана́лагавай ана́лагавым ана́лагавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.