Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

парафрэні́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. парафрэні́я
Р. парафрэні́і
Д. парафрэні́і
В. парафрэні́ю
Т. парафрэні́яй
парафрэні́яю
М. парафрэні́і

Крыніцы: piskunou2012.

Параф’я́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Параф’я́нава
Р. Параф’я́нава
Д. Параф’я́наву
В. Параф’я́нава
Т. Параф’я́навам
М. Параф’я́наве

параф’я́наўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. параф’я́наўскі параф’я́наўская параф’я́наўскае параф’я́наўскія
Р. параф’я́наўскага параф’я́наўскай
параф’я́наўскае		 параф’я́наўскага параф’я́наўскіх
Д. параф’я́наўскаму параф’я́наўскай параф’я́наўскаму параф’я́наўскім
В. параф’я́наўскі (неадуш.)
параф’я́наўскага (адуш.)		 параф’я́наўскую параф’я́наўскае параф’я́наўскія (неадуш.)
параф’я́наўскіх (адуш.)
Т. параф’я́наўскім параф’я́наўскай
параф’я́наўскаю		 параф’я́наўскім параф’я́наўскімі
М. параф’я́наўскім параф’я́наўскай параф’я́наўскім параф’я́наўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

парахава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. параху́юся параху́емся
2-я ас. параху́ешся параху́ецеся
3-я ас. параху́ецца параху́юцца
Прошлы час
м. парахава́ўся парахава́ліся
ж. парахава́лася
н. парахава́лася
Загадны лад
2-я ас. параху́йся параху́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час парахава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

парахава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. параху́ю параху́ем
2-я ас. параху́еш параху́еце
3-я ас. параху́е параху́юць
Прошлы час
м. парахава́ў парахава́лі
ж. парахава́ла
н. парахава́ла
Загадны лад
2-я ас. параху́й параху́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час парахава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

парахавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. парахавы́ парахава́я парахаво́е парахавы́я
Р. парахаво́га парахаво́й
парахаво́е		 парахаво́га парахавы́х
Д. парахаво́му парахаво́й парахаво́му парахавы́м
В. парахавы́ (неадуш.)
парахаво́га (адуш.)		 парахаву́ю парахаво́е парахавы́я (неадуш.)
парахавы́х (адуш.)
Т. парахавы́м парахаво́й
парахаво́ю		 парахавы́м парахавы́мі
М. парахавы́м парахаво́й парахавы́м парахавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

парахаўні́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. парахаўні́ца парахаўні́цы
Р. парахаўні́цы парахаўні́ц
Д. парахаўні́цы парахаўні́цам
В. парахаўні́цу парахаўні́цы
Т. парахаўні́цай
парахаўні́цаю		 парахаўні́цамі
М. парахаўні́цы парахаўні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

парахма́нець

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. парахма́нею парахма́неем
2-я ас. парахма́нееш парахма́нееце
3-я ас. парахма́нее парахма́неюць
Прошлы час
м. парахма́неў парахма́нелі
ж. парахма́нела
н. парахма́нела
Дзеепрыслоўе
прош. час парахма́неўшы

Іншыя варыянты: парахмане́ць.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

парахмане́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. парахмане́ю парахмане́ем
2-я ас. парахмане́еш парахмане́еце
3-я ас. парахмане́е парахмане́юць
Прошлы час
м. парахмане́ў парахмане́лі
ж. парахмане́ла
н. парахмане́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час парахмане́ўшы

Іншыя варыянты: парахма́нець.

Крыніцы: krapivabr2012.

парахне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. парахне́нне
Р. парахне́ння
Д. парахне́нню
В. парахне́нне
Т. парахне́ннем
М. парахне́нні

Крыніцы: piskunou2012.