выкана́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выкана́льніца |
выкана́льніцы |
| Р. |
выкана́льніцы |
выкана́льніц |
| Д. |
выкана́льніцы |
выкана́льніцам |
| В. |
выкана́льніцу |
выкана́льніц |
| Т. |
выкана́льніцай выкана́льніцаю |
выкана́льніцамі |
| М. |
выкана́льніцы |
выкана́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
выкана́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выкана́льніцкі |
выкана́льніцкая |
выкана́льніцкае |
выкана́льніцкія |
| Р. |
выкана́льніцкага |
выкана́льніцкай выкана́льніцкае |
выкана́льніцкага |
выкана́льніцкіх |
| Д. |
выкана́льніцкаму |
выкана́льніцкай |
выкана́льніцкаму |
выкана́льніцкім |
| В. |
выкана́льніцкі (неадуш.) выкана́льніцкага (адуш.) |
выкана́льніцкую |
выкана́льніцкае |
выкана́льніцкія (неадуш.) выкана́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
выкана́льніцкім |
выкана́льніцкай выкана́льніцкаю |
выкана́льніцкім |
выкана́льніцкімі |
| М. |
выкана́льніцкім |
выкана́льніцкай |
выкана́льніцкім |
выкана́льніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкана́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выкана́льніцтва |
| Р. |
выкана́льніцтва |
| Д. |
выкана́льніцтву |
| В. |
выкана́льніцтва |
| Т. |
выкана́льніцтвам |
| М. |
выкана́льніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
выкана́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выкана́льны |
выкана́льная |
выкана́льнае |
выкана́льныя |
| Р. |
выкана́льнага |
выкана́льнай выкана́льнае |
выкана́льнага |
выкана́льных |
| Д. |
выкана́льнаму |
выкана́льнай |
выкана́льнаму |
выкана́льным |
| В. |
выкана́льны (неадуш.) выкана́льнага (адуш.) |
выкана́льную |
выкана́льнае |
выкана́льныя (неадуш.) выкана́льных (адуш.) |
| Т. |
выкана́льным |
выкана́льнай выкана́льнаю |
выкана́льным |
выкана́льнымі |
| М. |
выкана́льным |
выкана́льнай |
выкана́льным |
выкана́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкана́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выкана́нне |
| Р. |
выкана́ння |
| Д. |
выкана́нню |
| В. |
выкана́нне |
| Т. |
выкана́ннем |
| М. |
выкана́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́кананы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́кананы |
вы́кананая |
вы́кананае |
вы́кананыя |
| Р. |
вы́кананага |
вы́кананай вы́кананае |
вы́кананага |
вы́кананых |
| Д. |
вы́кананаму |
вы́кананай |
вы́кананаму |
вы́кананым |
| В. |
вы́кананы (неадуш.) вы́кананага (адуш.) |
вы́кананую |
вы́кананае |
вы́кананыя (неадуш.) вы́кананых (адуш.) |
| Т. |
вы́кананым |
вы́кананай вы́кананаю |
вы́кананым |
вы́кананымі |
| М. |
вы́кананым |
вы́кананай |
вы́кананым |
вы́кананых |
Кароткая форма: вы́канана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́канапаціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́канапачу |
вы́канапацім |
| 2-я ас. |
вы́канапаціш |
вы́канапаціце |
| 3-я ас. |
вы́канапаціць |
вы́канапацяць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́канапаціў |
вы́канапацілі |
| ж. |
вы́канапаціла |
| н. |
вы́канапаціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́канапаці |
вы́канапаціце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́канапаціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́канапачаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́канапачаны |
вы́канапачаная |
вы́канапачанае |
вы́канапачаныя |
| Р. |
вы́канапачанага |
вы́канапачанай вы́канапачанае |
вы́канапачанага |
вы́канапачаных |
| Д. |
вы́канапачанаму |
вы́канапачанай |
вы́канапачанаму |
вы́канапачаным |
| В. |
вы́канапачаны (неадуш.) вы́канапачанага (адуш.) |
вы́канапачаную |
вы́канапачанае |
вы́канапачаныя (неадуш.) вы́канапачаных (адуш.) |
| Т. |
вы́канапачаным |
вы́канапачанай вы́канапачанаю |
вы́канапачаным |
вы́канапачанымі |
| М. |
вы́канапачаным |
вы́канапачанай |
вы́канапачаным |
вы́канапачаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́канапачаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́канапачаны |
вы́канапачаная |
вы́канапачанае |
вы́канапачаныя |
| Р. |
вы́канапачанага |
вы́канапачанай вы́канапачанае |
вы́канапачанага |
вы́канапачаных |
| Д. |
вы́канапачанаму |
вы́канапачанай |
вы́канапачанаму |
вы́канапачаным |
| В. |
вы́канапачаны (неадуш.) вы́канапачанага (адуш.) |
вы́канапачаную |
вы́канапачанае |
вы́канапачаныя (неадуш.) вы́канапачаных (адуш.) |
| Т. |
вы́канапачаным |
вы́канапачанай вы́канапачанаю |
вы́канапачаным |
вы́канапачанымі |
| М. |
вы́канапачаным |
вы́канапачанай |
вы́канапачаным |
вы́канапачаных |
Кароткая форма: вы́канапачана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.