Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 
абделмнрсхшя

зо́рыць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зо́ру зо́рым
2-я ас. зо́рыш зо́рыце
3-я ас. зо́рыць зо́раць
Прошлы час
м. зо́рыў зо́рылі
ж. зо́рыла
н. зо́рыла
Загадны лад
2-я ас. зо́р зо́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зо́рачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Зо́рычы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зо́рычы
Р. Зо́рыч
Зо́рычаў
Д. Зо́рычам
В. Зо́рычы
Т. Зо́рычамі
М. Зо́рычах

Зо́сімавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зо́сімавічы
Р. Зо́сімавіч
Зо́сімавічаў
Д. Зо́сімавічам
В. Зо́сімавічы
Т. Зо́сімавічамі
М. Зо́сімавічах

Зо́сіна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Зо́сіна
Р. Зо́сіна
Д. Зо́сіну
В. Зо́сіна
Т. Зо́сінам
М. Зо́сіне

Зо́ськава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Зо́ськава
Р. Зо́ськава
Д. Зо́ськаву
В. Зо́ськава
Т. Зо́ськавам
М. Зо́ськаве

зо́ханне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. зо́ханне
Р. зо́хання
Д. зо́ханню
В. зо́ханне
Т. зо́ханнем
М. зо́ханні

Крыніцы: piskunou2012.

зо́хаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зо́хаю зо́хаем
2-я ас. зо́хаеш зо́хаеце
3-я ас. зо́хае зо́хаюць
Прошлы час
м. зо́хаў зо́халі
ж. зо́хала
н. зо́хала
Загадны лад
2-я ас. зо́хай зо́хайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зо́хаючы

Крыніцы: piskunou2012.

зо́хнуць

‘вохкнуць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зо́хну зо́хнем
2-я ас. зо́хнеш зо́хнеце
3-я ас. зо́хне зо́хнуць
Прошлы час
м. зо́хнуў зо́хнулі
ж. зо́хнула
н. зо́хнула
Загадны лад
2-я ас. зо́хні зо́хніце
Дзеепрыслоўе
прош. час зо́хнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

зо́шлы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зо́шлы зо́шлая зо́шлае зо́шлыя
Р. зо́шлага зо́шлай
зо́шлае		 зо́шлага зо́шлых
Д. зо́шламу зо́шлай зо́шламу зо́шлым
В. зо́шлы (неадуш.)
зо́шлага (адуш.)		 зо́шлую зо́шлае зо́шлыя (неадуш.)
зо́шлых (адуш.)
Т. зо́шлым зо́шлай
зо́шлаю		 зо́шлым зо́шлымі
М. зо́шлым зо́шлай зо́шлым зо́шлых

Крыніцы: piskunou2012.

Зо́я

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Зо́я Зо́і
Р. Зо́і Зо́й
Д. Зо́і Зо́ям
В. Зо́ю Зо́й
Т. Зо́яй
Зо́яю		 Зо́ямі
М. Зо́і Зо́ях