аманізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аманізава́ны |
аманізава́ная |
аманізава́нае |
аманізава́ныя |
| Р. |
аманізава́нага |
аманізава́най
аманізава́нае |
аманізава́нага |
аманізава́ных |
| Д. |
аманізава́наму |
аманізава́най |
аманізава́наму |
аманізава́ным |
| В. |
аманізава́ны (неадуш.)
аманізава́нага (адуш.) |
аманізава́ную |
аманізава́нае |
аманізава́ныя (неадуш.)
аманізава́ных (адуш.) |
| Т. |
аманізава́ным |
аманізава́най
аманізава́наю |
аманізава́ным |
аманізава́нымі |
| М. |
аманізава́ным |
аманізава́най |
аманізава́ным |
аманізава́ных |
Кароткая форма: аманізава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
аманізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аманізава́ны |
аманізава́ная |
аманізава́нае |
аманізава́ныя |
| Р. |
аманізава́нага |
аманізава́най
аманізава́нае |
аманізава́нага |
аманізава́ных |
| Д. |
аманізава́наму |
аманізава́най |
аманізава́наму |
аманізава́ным |
| В. |
аманізава́ны (неадуш.)
аманізава́нага (адуш.) |
аманізава́ную |
аманізава́нае |
аманізава́ныя (неадуш.)
аманізава́ных (адуш.) |
| Т. |
аманізава́ным |
аманізава́най
аманізава́наю |
аманізава́ным |
аманізава́нымі |
| М. |
аманізава́ным |
аманізава́най |
аманізава́ным |
аманізава́ных |
Кароткая форма: аманізава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
аманізава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аманізу́ю |
аманізу́ем |
| 2-я ас. |
аманізу́еш |
аманізу́еце |
| 3-я ас. |
аманізу́е |
аманізу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
аманізава́ў |
аманізава́лі |
| ж. |
аманізава́ла |
| н. |
аманізава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
аманізу́й |
аманізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
аманізу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
аманізава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аманізу́ю |
аманізу́ем |
| 2-я ас. |
аманізу́еш |
аманізу́еце |
| 3-я ас. |
аманізу́е |
аманізу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
аманізава́ў |
аманізава́лі |
| ж. |
аманізава́ла |
| н. |
аманізава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
аманізу́й |
аманізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
аманізава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
аманіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аманіза́цыя |
| Р. |
аманіза́цыі |
| Д. |
аманіза́цыі |
| В. |
аманіза́цыю |
| Т. |
аманіза́цыяй
аманіза́цыяю |
| М. |
аманіза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
амані́міка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
амані́міка |
| Р. |
амані́мікі |
| Д. |
амані́міцы |
| В. |
амані́міку |
| Т. |
амані́мікай
амані́мікаю |
| М. |
амані́міцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аманімі́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аманімі́чнасць |
| Р. |
аманімі́чнасці |
| Д. |
аманімі́чнасці |
| В. |
аманімі́чнасць |
| Т. |
аманімі́чнасцю |
| М. |
аманімі́чнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
аманімі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аманімі́чны |
аманімі́чная |
аманімі́чнае |
аманімі́чныя |
| Р. |
аманімі́чнага |
аманімі́чнай
аманімі́чнае |
аманімі́чнага |
аманімі́чных |
| Д. |
аманімі́чнаму |
аманімі́чнай |
аманімі́чнаму |
аманімі́чным |
| В. |
аманімі́чны (неадуш.)
аманімі́чнага (адуш.) |
аманімі́чную |
аманімі́чнае |
аманімі́чныя (неадуш.)
аманімі́чных (адуш.) |
| Т. |
аманімі́чным |
аманімі́чнай
аманімі́чнаю |
аманімі́чным |
аманімі́чнымі |
| М. |
аманімі́чным |
аманімі́чнай |
аманімі́чным |
аманімі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.