палэ́паць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палэ́паю |
палэ́паем |
| 2-я ас. |
палэ́паеш |
палэ́паеце |
| 3-я ас. |
палэ́пае |
палэ́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
палэ́паў |
палэ́палі |
| ж. |
палэ́пала |
| н. |
палэ́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палэ́пай |
палэ́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палэ́паўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
палэ́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
палэ́пванне |
| Р. |
палэ́пвання |
| Д. |
палэ́пванню |
| В. |
палэ́пванне |
| Т. |
палэ́пваннем |
| М. |
палэ́пванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
палэ́пваць
‘лапаць, мацаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палэ́пваю |
палэ́пваем |
| 2-я ас. |
палэ́пваеш |
палэ́пваеце |
| 3-я ас. |
палэ́пвае |
палэ́пваюць |
| Прошлы час |
| м. |
палэ́пваў |
палэ́пвалі |
| ж. |
палэ́пвала |
| н. |
палэ́пвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палэ́пвай |
палэ́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
палэ́пваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
палюбава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палюбу́юся |
палюбу́емся |
| 2-я ас. |
палюбу́ешся |
палюбу́ецеся |
| 3-я ас. |
палюбу́ецца |
палюбу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
палюбава́ўся |
палюбава́ліся |
| ж. |
палюбава́лася |
| н. |
палюбава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палюбу́йся |
палюбу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палюбава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палюбі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палюблю́ся |
палю́бімся |
| 2-я ас. |
палю́бішся |
палю́біцеся |
| 3-я ас. |
палю́біцца |
палю́бяцца |
| Прошлы час |
| м. |
палюбі́ўся |
палюбі́ліся |
| ж. |
палюбі́лася |
| н. |
палюбі́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палюбі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
палюбі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палюблю́ |
палю́бім |
| 2-я ас. |
палю́біш |
палю́біце |
| 3-я ас. |
палю́біць |
палю́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
палюбі́ў |
палюбі́лі |
| ж. |
палюбі́ла |
| н. |
палюбі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палюбі́ |
палюбі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палюбі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палюбо́ўна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| палюбо́ўна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
палюбо́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
палюбо́ўнасць |
| Р. |
палюбо́ўнасці |
| Д. |
палюбо́ўнасці |
| В. |
палюбо́ўнасць |
| Т. |
палюбо́ўнасцю |
| М. |
палюбо́ўнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
палюбо́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
палюбо́ўнік |
палюбо́ўнікі |
| Р. |
палюбо́ўніка |
палюбо́ўнікаў |
| Д. |
палюбо́ўніку |
палюбо́ўнікам |
| В. |
палюбо́ўніка |
палюбо́ўнікаў |
| Т. |
палюбо́ўнікам |
палюбо́ўнікамі |
| М. |
палюбо́ўніку |
палюбо́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палюбо́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
палюбо́ўніца |
палюбо́ўніцы |
| Р. |
палюбо́ўніцы |
палюбо́ўніц |
| Д. |
палюбо́ўніцы |
палюбо́ўніцам |
| В. |
палюбо́ўніцу |
палюбо́ўніц |
| Т. |
палюбо́ўніцай палюбо́ўніцаю |
палюбо́ўніцамі |
| М. |
палюбо́ўніцы |
палюбо́ўніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.