альхо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
альхо́вы |
альхо́вая |
альхо́вае |
альхо́выя |
| Р. |
альхо́вага |
альхо́вай альхо́вае |
альхо́вага |
альхо́вых |
| Д. |
альхо́ваму |
альхо́вай |
альхо́ваму |
альхо́вым |
| В. |
альхо́вы (неадуш.) альхо́вага (адуш.) |
альхо́вую |
альхо́вае |
альхо́выя (неадуш.) альхо́вых (адуш.) |
| Т. |
альхо́вым |
альхо́вай альхо́ваю |
альхо́вым |
альхо́вымі |
| М. |
альхо́вым |
альхо́вай |
альхо́вым |
альхо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Альхо́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Альхо́ўка |
| Р. |
Альхо́ўкі |
| Д. |
Альхо́ўцы |
| В. |
Альхо́ўку |
| Т. |
Альхо́ўкай Альхо́ўкаю |
| М. |
Альхо́ўцы |
альхо́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
альхо́ўнік |
альхо́ўнікі |
| Р. |
альхо́ўніку |
альхо́ўнікаў |
| Д. |
альхо́ўніку |
альхо́ўнікам |
| В. |
альхо́ўнік |
альхо́ўнікі |
| Т. |
альхо́ўнікам |
альхо́ўнікамі |
| М. |
альхо́ўніку |
альхо́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Альхо́ўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Альхо́ўцы |
| Р. |
Альхо́ўцаў |
| Д. |
Альхо́ўцам |
| В. |
Альхо́ўцы |
| Т. |
Альхо́ўцамі |
| М. |
Альхо́ўцах |
Альцге́ймер
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Альцге́ймер |
Альцге́ймеры |
| Р. |
Альцге́ймера |
Альцге́ймераў |
| Д. |
Альцге́ймеру |
Альцге́ймерам |
| В. |
Альцге́ймера |
Альцге́ймераў |
| Т. |
Альцге́ймерам |
Альцге́ймерамі |
| М. |
Альцге́ймеру |
Альцге́ймерах |
Крыніцы:
piskunou2012.
а́льцінг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
а́льцінг |
| Р. |
а́льцінга |
| Д. |
а́льцінгу |
| В. |
а́льцінг |
| Т. |
а́льцінгам |
| М. |
а́льцінгу |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Альша́нец
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Альша́нец |
| Р. |
Альша́нца |
| Д. |
Альша́нцу |
| В. |
Альша́нец |
| Т. |
Альша́нцам |
| М. |
Альша́нцы |
альша́нік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
альша́нік |
альша́нікі |
| Р. |
альша́ніку |
альша́нікаў |
| Д. |
альша́ніку |
альша́нікам |
| В. |
альша́нік |
альша́нікі |
| Т. |
альша́нікам |
альша́нікамі |
| М. |
альша́ніку |
альша́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Альша́нікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Альша́нікі |
| Р. |
Альша́нікаў |
| Д. |
Альша́нікам |
| В. |
Альша́нікі |
| Т. |
Альша́нікамі |
| М. |
Альша́ніках |