Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спірытуа́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
спірытуа́льна	-	-

спірытуа́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спірытуа́льны	спірытуа́льная	спірытуа́льнае	спірытуа́льныя
Р.	спірытуа́льнага	спірытуа́льнай спірытуа́льнае	спірытуа́льнага	спірытуа́льных
Д.	спірытуа́льнаму	спірытуа́льнай	спірытуа́льнаму	спірытуа́льным
В.	спірытуа́льны (неадуш.) спірытуа́льнага (адуш.)	спірытуа́льную	спірытуа́льнае	спірытуа́льныя (неадуш.) спірытуа́льных (адуш.)
Т.	спірытуа́льным	спірытуа́льнай спірытуа́льнаю	спірытуа́льным	спірытуа́льнымі
М.	спірытуа́льным	спірытуа́льнай	спірытуа́льным	спірытуа́льных

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

спі́рытус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Іншыя варыянты: спіры́тус.

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

спіры́тус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Іншыя варыянты: спі́рытус.

Крыніцы: krapivabr2012.

спіры́тус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

спірыты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спірыты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
спірыты́чна	-	-

спірыты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спірыты́чны	спірыты́чная	спірыты́чнае	спірыты́чныя
Р.	спірыты́чнага	спірыты́чнай спірыты́чнае	спірыты́чнага	спірыты́чных
Д.	спірыты́чнаму	спірыты́чнай	спірыты́чнаму	спірыты́чным
В.	спірыты́чны (неадуш.) спірыты́чнага (адуш.)	спірыты́чную	спірыты́чнае	спірыты́чныя (неадуш.) спірыты́чных (адуш.)
Т.	спірыты́чным	спірыты́чнай спірыты́чнаю	спірыты́чным	спірыты́чнымі
М.	спірыты́чным	спірыты́чнай	спірыты́чным	спірыты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спіры́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спіры́цкі	спіры́цкая	спіры́цкае	спіры́цкія
Р.	спіры́цкага	спіры́цкай спіры́цкае	спіры́цкага	спіры́цкіх
Д.	спіры́цкаму	спіры́цкай	спіры́цкаму	спіры́цкім
В.	спіры́цкі (неадуш.) спіры́цкага (адуш.)	спіры́цкую	спіры́цкае	спіры́цкія (неадуш.) спіры́цкіх (адуш.)
Т.	спіры́цкім	спіры́цкай спіры́цкаю	спіры́цкім	спіры́цкімі
М.	спіры́цкім	спіры́цкай	спіры́цкім	спіры́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

спі́рычуэл

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum