самазва́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самазва́льны |
самазва́льная |
самазва́льнае |
самазва́льныя |
| Р. |
самазва́льнага |
самазва́льнай самазва́льнае |
самазва́льнага |
самазва́льных |
| Д. |
самазва́льнаму |
самазва́льнай |
самазва́льнаму |
самазва́льным |
| В. |
самазва́льны (неадуш.) самазва́льнага (адуш.) |
самазва́льную |
самазва́льнае |
самазва́льныя (неадуш.) самазва́льных (адуш.) |
| Т. |
самазва́льным |
самазва́льнай самазва́льнаю |
самазва́льным |
самазва́льнымі |
| М. |
самазва́льным |
самазва́льнай |
самазва́льным |
самазва́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самазва́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самазва́нец |
самазва́нцы |
| Р. |
самазва́нца |
самазва́нцаў |
| Д. |
самазва́нцу |
самазва́нцам |
| В. |
самазва́нца |
самазва́нцаў |
| Т. |
самазва́нцам |
самазва́нцамі |
| М. |
самазва́нцу |
самазва́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самазва́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самазва́нка |
самазва́нкі |
| Р. |
самазва́нкі |
самазва́нак |
| Д. |
самазва́нцы |
самазва́нкам |
| В. |
самазва́нку |
самазва́нак |
| Т. |
самазва́нкай самазва́нкаю |
самазва́нкамі |
| М. |
самазва́нцы |
самазва́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самазва́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазва́нства |
| Р. |
самазва́нства |
| Д. |
самазва́нству |
| В. |
самазва́нства |
| Т. |
самазва́нствам |
| М. |
самазва́нстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самазва́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самазва́ны |
самазва́ная |
самазва́нае |
самазва́ныя |
| Р. |
самазва́нага |
самазва́най самазва́нае |
самазва́нага |
самазва́ных |
| Д. |
самазва́наму |
самазва́най |
самазва́наму |
самазва́ным |
| В. |
самазва́ны (неадуш.) самазва́нага (адуш.) |
самазва́ную |
самазва́нае |
самазва́ныя (неадуш.) самазва́ных (адуш.) |
| Т. |
самазва́ным |
самазва́най самазва́наю |
самазва́ным |
самазва́нымі |
| М. |
самазва́ным |
самазва́най |
самазва́ным |
самазва́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самазваро́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самазваро́т |
самазваро́ты |
| Р. |
самазваро́ту |
самазваро́таў |
| Д. |
самазваро́ту |
самазваро́там |
| В. |
самазваро́т |
самазваро́ты |
| Т. |
самазваро́там |
самазваро́тамі |
| М. |
самазваро́це |
самазваро́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
самазгара́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазгара́нне |
| Р. |
самазгара́ння |
| Д. |
самазгара́нню |
| В. |
самазгара́нне |
| Т. |
самазгара́ннем |
| М. |
самазгара́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
самазгнібе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самазгнібе́нне |
самазгнібе́нні |
| Р. |
самазгнібе́ння |
самазгнібе́нняў |
| Д. |
самазгнібе́нню |
самазгнібе́нням |
| В. |
самазгнібе́нне |
самазгнібе́нні |
| Т. |
самазгнібе́ннем |
самазгнібе́ннямі |
| М. |
самазгнібе́нні |
самазгнібе́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
самаздавальне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самаздавальне́нне |
самаздавальне́нні |
| Р. |
самаздавальне́ння |
самаздавальне́нняў |
| Д. |
самаздавальне́нню |
самаздавальне́нням |
| В. |
самаздавальне́нне |
самаздавальне́нні |
| Т. |
самаздавальне́ннем |
самаздавальне́ннямі |
| М. |
самаздавальне́нні |
самаздавальне́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
самаздаво́лена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| самаздаво́лена |
самаздаво́леней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.