Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Алё́с

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Алё́с
Р. Алё́са
Д. Алё́су
В. Алё́с
Т. Алё́сам
М. Алё́се

алё́савы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. алё́савы алё́савая алё́савае алё́савыя
Р. алё́савага алё́савай
алё́савае
алё́савага алё́савых
Д. алё́саваму алё́савай алё́саваму алё́савым
В. алё́савы (неадуш.)
алё́савага (адуш.)
алё́савую алё́савае алё́савыя (неадуш.)
алё́савых (адуш.)
Т. алё́савым алё́савай
алё́саваю
алё́савым алё́савымі
М. алё́савым алё́савай алё́савым алё́савых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

алё́сісты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. алё́сісты алё́сістая алё́сістае алё́сістыя
Р. алё́сістага алё́сістай
алё́сістае
алё́сістага алё́сістых
Д. алё́сістаму алё́сістай алё́сістаму алё́сістым
В. алё́сісты (неадуш.)
алё́сістага (адуш.)
алё́сістую алё́сістае алё́сістыя (неадуш.)
алё́сістых (адуш.)
Т. алё́сістым алё́сістай
алё́сістаю
алё́сістым алё́сістымі
М. алё́сістым алё́сістай алё́сістым алё́сістых

Крыніцы: piskunou2012.

алё́сісты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. алё́сісты алё́сістая алё́сістае алё́сістыя
Р. алё́сістага алё́сістай
алё́сістае
алё́сістага алё́сістых
Д. алё́сістаму алё́сістай алё́сістаму алё́сістым
В. алё́сісты (неадуш.)
алё́сістага (адуш.)
алё́сістую алё́сістае алё́сістыя (неадуш.)
алё́сістых (адуш.)
Т. алё́сістым алё́сістай
алё́сістаю
алё́сістым алё́сістымі
М. алё́сістым алё́сістай алё́сістым алё́сістых

Крыніцы: piskunou2012.

Алё́хаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Алё́хаўка
Р. Алё́хаўкі
Д. Алё́хаўцы
В. Алё́хаўку
Т. Алё́хаўкай
Алё́хаўкаю
М. Алё́хаўцы

алё́хінскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. алё́хінскі алё́хінская алё́хінскае алё́хінскія
Р. алё́хінскага алё́хінскай
алё́хінскае
алё́хінскага алё́хінскіх
Д. алё́хінскаму алё́хінскай алё́хінскаму алё́хінскім
В. алё́хінскі (неадуш.)
алё́хінскага (адуш.)
алё́хінскую алё́хінскае алё́хінскія (неадуш.)
алё́хінскіх (адуш.)
Т. алё́хінскім алё́хінскай
алё́хінскаю
алё́хінскім алё́хінскімі
М. алё́хінскім алё́хінскай алё́хінскім алё́хінскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Алё́хнава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Алё́хнава
Р. Алё́хнава
Д. Алё́хнаву
В. Алё́хнава
Т. Алё́хнавам
М. Алё́хнаве

Алё́хнавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Алё́хнавічы
Р. Алё́хнавіч
Алё́хнавічаў
Д. Алё́хнавічам
В. Алё́хнавічы
Т. Алё́хнавічамі
М. Алё́хнавічах

Алё́хны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Алё́хны
Р. Алё́хнаў
Д. Алё́хнам
В. Алё́хны
Т. Алё́хнамі
М. Алё́хнах

Алё́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Алё́шча
Р. Алё́шчы
Д. Алё́шчы
В. Алё́шчу
Т. Алё́шчай
Алё́шчаю
М. Алё́шчы