злахма́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
злахма́чаны |
злахма́чаная |
злахма́чанае |
злахма́чаныя |
| Р. |
злахма́чанага |
злахма́чанай
злахма́чанае |
злахма́чанага |
злахма́чаных |
| Д. |
злахма́чанаму |
злахма́чанай |
злахма́чанаму |
злахма́чаным |
| В. |
злахма́чаны (неадуш.)
злахма́чанага (адуш.) |
злахма́чаную |
злахма́чанае |
злахма́чаныя (неадуш.)
злахма́чаных (адуш.) |
| Т. |
злахма́чаным |
злахма́чанай
злахма́чанаю |
злахма́чаным |
злахма́чанымі |
| М. |
злахма́чаным |
злахма́чанай |
злахма́чаным |
злахма́чаных |
Кароткая форма: злахма́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
злачы́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
злачы́н |
злачы́ны |
| Р. |
злачы́ну |
злачы́наў |
| Д. |
злачы́ну |
злачы́нам |
| В. |
злачы́н |
злачы́ны |
| Т. |
злачы́нам |
злачы́намі |
| М. |
злачы́не |
злачы́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
злачы́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
злачы́нец |
злачы́нцы |
| Р. |
злачы́нца |
злачы́нцаў |
| Д. |
злачы́нцу |
злачы́нцам |
| В. |
злачы́нца |
злачы́нцаў |
| Т. |
злачы́нцам |
злачы́нцамі |
| М. |
злачы́нцу |
злачы́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
злачы́ніць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
злачы́ню |
злачы́нім |
| 2-я ас. |
злачы́ніш |
злачы́ніце |
| 3-я ас. |
злачы́ніць |
злачы́няць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
злачы́ніў |
злачы́нілі |
| ж. |
злачы́ніла |
| н. |
злачы́ніла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
злачы́нь |
злачы́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
злачы́нячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
злачы́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
злачы́нка |
злачы́нкі |
| Р. |
злачы́нкі |
злачы́нак |
| Д. |
злачы́нцы |
злачы́нкам |
| В. |
злачы́нку |
злачы́нак |
| Т. |
злачы́нкай
злачы́нкаю |
злачы́нкамі |
| М. |
злачы́нцы |
злачы́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
злачы́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| злачы́нна |
злачы́нней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
злачы́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
злачы́ннасць |
| Р. |
злачы́ннасці |
| Д. |
злачы́ннасці |
| В. |
злачы́ннасць |
| Т. |
злачы́ннасцю |
| М. |
злачы́ннасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.