алгарытмізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
алгарытмізава́ны |
алгарытмізава́ная |
алгарытмізава́нае |
алгарытмізава́ныя |
| Р. |
алгарытмізава́нага |
алгарытмізава́най
алгарытмізава́нае |
алгарытмізава́нага |
алгарытмізава́ных |
| Д. |
алгарытмізава́наму |
алгарытмізава́най |
алгарытмізава́наму |
алгарытмізава́ным |
| В. |
алгарытмізава́ны (неадуш.)
алгарытмізава́нага (адуш.) |
алгарытмізава́ную |
алгарытмізава́нае |
алгарытмізава́ныя (неадуш.)
алгарытмізава́ных (адуш.) |
| Т. |
алгарытмізава́ным |
алгарытмізава́най
алгарытмізава́наю |
алгарытмізава́ным |
алгарытмізава́нымі |
| М. |
алгарытмізава́ным |
алгарытмізава́най |
алгарытмізава́ным |
алгарытмізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
алгарытмізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
алгарытмізава́ны |
алгарытмізава́ная |
алгарытмізава́нае |
алгарытмізава́ныя |
| Р. |
алгарытмізава́нага |
алгарытмізава́най
алгарытмізава́нае |
алгарытмізава́нага |
алгарытмізава́ных |
| Д. |
алгарытмізава́наму |
алгарытмізава́най |
алгарытмізава́наму |
алгарытмізава́ным |
| В. |
алгарытмізава́ны (неадуш.)
алгарытмізава́нага (адуш.) |
алгарытмізава́ную |
алгарытмізава́нае |
алгарытмізава́ныя (неадуш.)
алгарытмізава́ных (адуш.) |
| Т. |
алгарытмізава́ным |
алгарытмізава́най
алгарытмізава́наю |
алгарытмізава́ным |
алгарытмізава́нымі |
| М. |
алгарытмізава́ным |
алгарытмізава́най |
алгарытмізава́ным |
алгарытмізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
алгарытмізава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
алгарытмізу́ецца |
алгарытмізу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
алгарытмізава́ўся |
алгарытмізава́ліся |
| ж. |
алгарытмізава́лася |
| н. |
алгарытмізава́лася |
Крыніцы:
piskunou2012.
алгарытмізава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
алгарытмізу́ю |
алгарытмізу́ем |
| 2-я ас. |
алгарытмізу́еш |
алгарытмізу́еце |
| 3-я ас. |
алгарытмізу́е |
алгарытмізу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
алгарытмізава́ў |
алгарытмізава́лі |
| ж. |
алгарытмізава́ла |
| н. |
алгарытмізава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
алгарытмізу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
алгарытміза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
алгарытміза́цыя |
| Р. |
алгарытміза́цыі |
| Д. |
алгарытміза́цыі |
| В. |
алгарытміза́цыю |
| Т. |
алгарытміза́цыяй
алгарытміза́цыяю |
| М. |
алгарытміза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
алгарытмі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
алгарытмі́чны |
алгарытмі́чная |
алгарытмі́чнае |
алгарытмі́чныя |
| Р. |
алгарытмі́чнага |
алгарытмі́чнай
алгарытмі́чнае |
алгарытмі́чнага |
алгарытмі́чных |
| Д. |
алгарытмі́чнаму |
алгарытмі́чнай |
алгарытмі́чнаму |
алгарытмі́чным |
| В. |
алгарытмі́чны (неадуш.)
алгарытмі́чнага (адуш.) |
алгарытмі́чную |
алгарытмі́чнае |
алгарытмі́чныя (неадуш.)
алгарытмі́чных (адуш.) |
| Т. |
алгарытмі́чным |
алгарытмі́чнай
алгарытмі́чнаю |
алгарытмі́чным |
алгарытмі́чнымі |
| М. |
алгарытмі́чным |
алгарытмі́чнай |
алгарытмі́чным |
алгарытмі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
а́лгебра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
а́лгебра |
| Р. |
а́лгебры |
| Д. |
а́лгебры |
| В. |
а́лгебру |
| Т. |
а́лгебрай
а́лгебраю |
| М. |
а́лгебры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
алгебраі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алгебраі́ст |
алгебраі́сты |
| Р. |
алгебраі́ста |
алгебраі́стаў |
| Д. |
алгебраі́сту |
алгебраі́стам |
| В. |
алгебраі́ста |
алгебраі́стаў |
| Т. |
алгебраі́стам |
алгебраі́стамі |
| М. |
алгебраі́сце |
алгебраі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
алгебраі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| алгебраі́чна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
алгебраі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
алгебраі́чны |
алгебраі́чная |
алгебраі́чнае |
алгебраі́чныя |
| Р. |
алгебраі́чнага |
алгебраі́чнай
алгебраі́чнае |
алгебраі́чнага |
алгебраі́чных |
| Д. |
алгебраі́чнаму |
алгебраі́чнай |
алгебраі́чнаму |
алгебраі́чным |
| В. |
алгебраі́чны (неадуш.)
алгебраі́чнага (адуш.) |
алгебраі́чную |
алгебраі́чнае |
алгебраі́чныя (неадуш.)
алгебраі́чных (адуш.) |
| Т. |
алгебраі́чным |
алгебраі́чнай
алгебраі́чнаю |
алгебраі́чным |
алгебраі́чнымі |
| М. |
алгебраі́чным |
алгебраі́чнай |
алгебраі́чным |
алгебраі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.