акэ́шкаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
акэ́шкаю |
акэ́шкаем |
| 2-я ас. |
акэ́шкаеш |
акэ́шкаеце |
| 3-я ас. |
акэ́шкае |
акэ́шкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
акэ́шкаў |
акэ́шкалі |
| ж. |
акэ́шкала |
| н. |
акэ́шкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
акэ́шкай |
акэ́шкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
акэ́шкаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
акяні́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
акяні́ца |
акяні́цы |
| Р. |
акяні́цы |
акяні́ц |
| Д. |
акяні́цы |
акяні́цам |
| В. |
акяні́цу |
акяні́цы |
| Т. |
акяні́цай акяні́цаю |
акяні́цамі |
| М. |
акяні́цы |
акяні́цах |
Крыніцы:
piskunou2012.
А́ла
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
А́ла |
А́лы |
| Р. |
А́лы |
А́л |
| Д. |
А́ле |
А́лам |
| В. |
А́лу |
А́л |
| Т. |
А́лай А́лаю |
А́ламі |
| М. |
А́ле |
А́лах |
Ала́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ала́ |
| Р. |
Алы́ |
| Д. |
Але́ |
| В. |
Алу́ |
| Т. |
Ало́й Ало́ю |
| М. |
Але́ |
алава́стр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алава́стр |
алава́стры |
| Р. |
алава́стру |
алава́страў |
| Д. |
алава́стру |
алава́страм |
| В. |
алава́стр |
алава́стры |
| Т. |
алава́страм |
алава́страмі |
| М. |
алава́стры |
алава́страх |
Крыніцы:
piskunou2012.
алавя́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
алавя́насць |
| Р. |
алавя́насці |
| Д. |
алавя́насці |
| В. |
алавя́насць |
| Т. |
алавя́насцю |
| М. |
алавя́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.