насеннесушы́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насеннесушы́лка |
насеннесушы́лкі |
| Р. |
насеннесушы́лкі |
насеннесушы́лак |
| Д. |
насеннесушы́лцы |
насеннесушы́лкам |
| В. |
насеннесушы́лку |
насеннесушы́лкі |
| Т. |
насеннесушы́лкай насеннесушы́лкаю |
насеннесушы́лкамі |
| М. |
насеннесушы́лцы |
насеннесушы́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
насе́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насе́ннік |
насе́ннікі |
| Р. |
насе́нніка |
насе́ннікаў |
| Д. |
насе́нніку |
насе́ннікам |
| В. |
насе́ннік |
насе́ннікі |
| Т. |
насе́ннікам |
насе́ннікамі |
| М. |
насе́нніку |
насе́нніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насе́ннікавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насе́ннікавы |
насе́ннікавая |
насе́ннікавае |
насе́ннікавыя |
| Р. |
насе́ннікавага |
насе́ннікавай насе́ннікавае |
насе́ннікавага |
насе́ннікавых |
| Д. |
насе́ннікаваму |
насе́ннікавай |
насе́ннікаваму |
насе́ннікавым |
| В. |
насе́ннікавы (неадуш.) насе́ннікавага (адуш.) |
насе́ннікавую |
насе́ннікавае |
насе́ннікавыя (неадуш.) насе́ннікавых (адуш.) |
| Т. |
насе́ннікавым |
насе́ннікавай насе́ннікаваю |
насе́ннікавым |
насе́ннікавымі |
| М. |
насе́ннікавым |
насе́ннікавай |
насе́ннікавым |
насе́ннікавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
насе́нніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насе́нніца |
| Р. |
насе́нніцы |
| Д. |
насе́нніцы |
| В. |
насе́нніцу |
| Т. |
насе́нніцай насе́нніцаю |
| М. |
насе́нніцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
насе́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насе́нны |
насе́нная |
насе́ннае |
насе́нныя |
| Р. |
насе́ннага |
насе́ннай насе́ннае |
насе́ннага |
насе́нных |
| Д. |
насе́ннаму |
насе́ннай |
насе́ннаму |
насе́нным |
| В. |
насе́нны (неадуш.) насе́ннага (адуш.) |
насе́нную |
насе́ннае |
насе́нныя (неадуш.) насе́нных (адуш.) |
| Т. |
насе́нным |
насе́ннай насе́ннаю |
насе́нным |
насе́ннымі |
| М. |
насе́нным |
насе́ннай |
насе́нным |
насе́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насенняво́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насенняво́д |
насенняво́ды |
| Р. |
насенняво́да |
насенняво́даў |
| Д. |
насенняво́ду |
насенняво́дам |
| В. |
насенняво́да |
насенняво́даў |
| Т. |
насенняво́дам |
насенняво́дамі |
| М. |
насенняво́дзе |
насенняво́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насенняво́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насенняво́дства |
| Р. |
насенняво́дства |
| Д. |
насенняво́дству |
| В. |
насенняво́дства |
| Т. |
насенняво́дствам |
| М. |
насенняво́дстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насенняво́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насенняво́дчы |
насенняво́дчая |
насенняво́дчае |
насенняво́дчыя |
| Р. |
насенняво́дчага |
насенняво́дчай насенняво́дчае |
насенняво́дчага |
насенняво́дчых |
| Д. |
насенняво́дчаму |
насенняво́дчай |
насенняво́дчаму |
насенняво́дчым |
| В. |
насенняво́дчы (неадуш.) насенняво́дчага (адуш.) |
насенняво́дчую |
насенняво́дчае |
насенняво́дчыя (неадуш.) насенняво́дчых (адуш.) |
| Т. |
насенняво́дчым |
насенняво́дчай насенняво́дчаю |
насенняво́дчым |
насенняво́дчымі |
| М. |
насенняво́дчым |
насенняво́дчай |
насенняво́дчым |
насенняво́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насенняно́сец
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насенняно́сец |
насенняно́сцы |
| Р. |
насенняно́сца |
насенняно́сцаў |
| Д. |
насенняно́сцу |
насенняно́сцам |
| В. |
насенняно́сец |
насенняно́сцы |
| Т. |
насенняно́сцам |
насенняно́сцамі |
| М. |
насенняно́сцы |
насенняно́сцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
насенняно́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насенняно́сны |
насенняно́сная |
насенняно́снае |
насенняно́сныя |
| Р. |
насенняно́снага |
насенняно́снай насенняно́снае |
насенняно́снага |
насенняно́сных |
| Д. |
насенняно́снаму |
насенняно́снай |
насенняно́снаму |
насенняно́сным |
| В. |
насенняно́сны (неадуш.) насенняно́снага (адуш.) |
насенняно́сную |
насенняно́снае |
насенняно́сныя (неадуш.) насенняно́сных (адуш.) |
| Т. |
насенняно́сным |
насенняно́снай насенняно́снаю |
насенняно́сным |
насенняно́снымі |
| М. |
насенняно́сным |
насенняно́снай |
насенняно́сным |
насенняно́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.