Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аку́раны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аку́раны	аку́раная	аку́ранае	аку́раныя
Р.	аку́ранага	аку́ранай аку́ранае	аку́ранага	аку́раных
Д.	аку́ранаму	аку́ранай	аку́ранаму	аку́раным
В.	аку́раны (неадуш.) аку́ранага (адуш.)	аку́раную	аку́ранае	аку́раныя (неадуш.) аку́раных (адуш.)
Т.	аку́раным	аку́ранай аку́ранаю	аку́раным	аку́ранымі
М.	аку́раным	аку́ранай	аку́раным	аку́раных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аку́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аку́раны	аку́раная	аку́ранае	аку́раныя
Р.	аку́ранага	аку́ранай аку́ранае	аку́ранага	аку́раных
Д.	аку́ранаму	аку́ранай	аку́ранаму	аку́раным
В.	аку́раны (неадуш.) аку́ранага (адуш.)	аку́раную	аку́ранае	аку́раныя (неадуш.) аку́раных (адуш.)
Т.	аку́раным	аку́ранай аку́ранаю	аку́раным	аку́ранымі
М.	аку́раным	аку́ранай	аку́раным	аку́раных

Кароткая форма: аку́рана.

Іншыя варыянты: абку́раны.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

акура́т

часціца

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

акура́т

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
акура́т	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

акура́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
акура́тна	акура́тней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

акура́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

акура́тненька

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
акура́тненька	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

акура́тненькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	акура́тненькі	акура́тненькая	акура́тненькае	акура́тненькія
Р.	акура́тненькага	акура́тненькай акура́тненькае	акура́тненькага	акура́тненькіх
Д.	акура́тненькаму	акура́тненькай	акура́тненькаму	акура́тненькім
В.	акура́тненькі (неадуш.) акура́тненькага (адуш.)	акура́тненькую	акура́тненькае	акура́тненькія (неадуш.) акура́тненькіх (адуш.)
Т.	акура́тненькім	акура́тненькай акура́тненькаю	акура́тненькім	акура́тненькімі
М.	акура́тненькім	акура́тненькай	акура́тненькім	акура́тненькіх

Крыніцы: piskunou2012.

акура́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	акура́тны	акура́тная	акура́тнае	акура́тныя
Р.	акура́тнага	акура́тнай акура́тнае	акура́тнага	акура́тных
Д.	акура́тнаму	акура́тнай	акура́тнаму	акура́тным
В.	акура́тны (неадуш.) акура́тнага (адуш.)	акура́тную	акура́тнае	акура́тныя (неадуш.) акура́тных (адуш.)
Т.	акура́тным	акура́тнай акура́тнаю	акура́тным	акура́тнымі
М.	акура́тным	акура́тнай	акура́тным	акура́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

акураты́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum