Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тары́фна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
тары́фна	-	-

тары́фна-кваліфікацы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	тары́фна-кваліфікацы́йны	тары́фна-кваліфікацы́йная	тары́фна-кваліфікацы́йнае	тары́фна-кваліфікацы́йныя
Р.	тары́фна-кваліфікацы́йнага	тары́фна-кваліфікацы́йнай тары́фна-кваліфікацы́йнае	тары́фна-кваліфікацы́йнага	тары́фна-кваліфікацы́йных
Д.	тары́фна-кваліфікацы́йнаму	тары́фна-кваліфікацы́йнай	тары́фна-кваліфікацы́йнаму	тары́фна-кваліфікацы́йным
В.	тары́фна-кваліфікацы́йны (неадуш.) тары́фна-кваліфікацы́йнага (адуш.)	тары́фна-кваліфікацы́йную	тары́фна-кваліфікацы́йнае	тары́фна-кваліфікацы́йныя (неадуш.) тары́фна-кваліфікацы́йных (адуш.)
Т.	тары́фна-кваліфікацы́йным	тары́фна-кваліфікацы́йнай тары́фна-кваліфікацы́йнаю	тары́фна-кваліфікацы́йным	тары́фна-кваліфікацы́йнымі
М.	тары́фна-кваліфікацы́йным	тары́фна-кваліфікацы́йнай	тары́фна-кваліфікацы́йным	тары́фна-кваліфікацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

тары́фны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	тары́фны	тары́фная	тары́фнае	тары́фныя
Р.	тары́фнага	тары́фнай тары́фнае	тары́фнага	тары́фных
Д.	тары́фнаму	тары́фнай	тары́фнаму	тары́фным
В.	тары́фны (неадуш.) тары́фнага (адуш.)	тары́фную	тары́фнае	тары́фныя (неадуш.) тары́фных (адуш.)
Т.	тары́фным	тары́фнай тары́фнаю	тары́фным	тары́фнымі
М.	тары́фным	тары́фнай	тары́фным	тары́фных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тары́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тарычэ́левы

прыметнік, адносны

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

та́ры-ба́ры

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, нескланяльны

	мн.
Н.	та́ры-ба́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

тарэадо́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тарэадо́рскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	тарэадо́рскі	тарэадо́рская	тарэадо́рскае	тарэадо́рскія
Р.	тарэадо́рскага	тарэадо́рскай тарэадо́рскае	тарэадо́рскага	тарэадо́рскіх
Д.	тарэадо́рскаму	тарэадо́рскай	тарэадо́рскаму	тарэадо́рскім
В.	тарэадо́рскі (неадуш.) тарэадо́рскага (адуш.)	тарэадо́рскую	тарэадо́рскае	тарэадо́рскія (неадуш.) тарэадо́рскіх (адуш.)
Т.	тарэадо́рскім	тарэадо́рскай тарэадо́рскаю	тарэадо́рскім	тарэадо́рскімі
М.	тарэадо́рскім	тарэадо́рскай	тарэадо́рскім	тарэадо́рскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Тарэ́йкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

тарэ́ўтыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Verbum