тарэ́ўтыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| тарэ́ўтыка | |
| тарэ́ўтыкі | |
| тарэ́ўтыцы | |
| тарэ́ўтыку | |
| тарэ́ўтыкай тарэ́ўтыкаю |
|
| тарэ́ўтыцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)