акты́ўнічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
акты́ўнічаю |
акты́ўнічаем |
| 2-я ас. |
акты́ўнічаеш |
акты́ўнічаеце |
| 3-я ас. |
акты́ўнічае |
акты́ўнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
акты́ўнічаў |
акты́ўнічалі |
| ж. |
акты́ўнічала |
| н. |
акты́ўнічала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
акты́ўнічаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
акты́ўны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акты́ўны |
акты́ўная |
акты́ўнае |
акты́ўныя |
| Р. |
акты́ўнага |
акты́ўнай акты́ўнае |
акты́ўнага |
акты́ўных |
| Д. |
акты́ўнаму |
акты́ўнай |
акты́ўнаму |
акты́ўным |
| В. |
акты́ўны (неадуш.) акты́ўнага (адуш.) |
акты́ўную |
акты́ўнае |
акты́ўныя (неадуш.) акты́ўных (адуш.) |
| Т. |
акты́ўным |
акты́ўнай акты́ўнаю |
акты́ўным |
акты́ўнымі |
| М. |
акты́ўным |
акты́ўнай |
акты́ўным |
акты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
актэ́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
актэ́т |
актэ́ты |
| Р. |
актэ́та |
актэ́таў |
| Д. |
актэ́ту |
актэ́там |
| В. |
актэ́т |
актэ́ты |
| Т. |
актэ́там |
актэ́тамі |
| М. |
актэ́це |
актэ́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
актэ́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
актэ́тны |
актэ́тная |
актэ́тнае |
актэ́тныя |
| Р. |
актэ́тнага |
актэ́тнай актэ́тнае |
актэ́тнага |
актэ́тных |
| Д. |
актэ́тнаму |
актэ́тнай |
актэ́тнаму |
актэ́тным |
| В. |
актэ́тны (неадуш.) актэ́тнага (адуш.) |
актэ́тную |
актэ́тнае |
актэ́тныя (неадуш.) актэ́тных (адуш.) |
| Т. |
актэ́тным |
актэ́тнай актэ́тнаю |
актэ́тным |
актэ́тнымі |
| М. |
актэ́тным |
актэ́тнай |
актэ́тным |
актэ́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
акузаты́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
акузаты́ў |
| Р. |
акузаты́ва |
| Д. |
акузаты́ву |
| В. |
акузаты́ў |
| Т. |
акузаты́вам |
| М. |
акузаты́ве |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
аку́кліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аку́кліванне |
| Р. |
аку́клівання |
| Д. |
аку́кліванню |
| В. |
аку́кліванне |
| Т. |
аку́кліваннем |
| М. |
аку́кліванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аку́клівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
аку́кліваецца |
аку́кліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
аку́кліваўся |
аку́кліваліся |
| ж. |
аку́клівалася |
| н. |
аку́клівалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аку́кліваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аку́кліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
аку́кліцца |
аку́кляцца |
| Прошлы час |
| м. |
аку́кліўся |
аку́кліліся |
| ж. |
аку́клілася |
| н. |
аку́клілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аку́кліўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аку́ла
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аку́ла |
аку́лы |
| Р. |
аку́лы |
аку́л |
| Д. |
аку́ле |
аку́лам |
| В. |
аку́лу |
аку́л |
| Т. |
аку́лай аку́лаю |
аку́ламі |
| М. |
аку́ле |
аку́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аку́лавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аку́лавы |
аку́лавая |
аку́лавае |
аку́лавыя |
| Р. |
аку́лавага |
аку́лавай аку́лавае |
аку́лавага |
аку́лавых |
| Д. |
аку́лаваму |
аку́лавай |
аку́лаваму |
аку́лавым |
| В. |
аку́лавы (неадуш.) аку́лавага (адуш.) |
аку́лавую |
аку́лавае |
аку́лавыя (неадуш.) аку́лавых (адуш.) |
| Т. |
аку́лавым |
аку́лавай аку́лаваю |
аку́лавым |
аку́лавымі |
| М. |
аку́лавым |
аку́лавай |
аку́лавым |
аку́лавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.