Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Старо́жышча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Старо́жышча
Р. Старо́жышча
Д. Старо́жышчу
В. Старо́жышча
Т. Старо́жышчам
М. Старо́жышчы

старо́начка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. старо́начка старо́начкі
Р. старо́начкі старо́начак
Д. старо́начцы старо́начкам
В. старо́начку старо́начкі
Т. старо́начкай
старо́начкаю
старо́начкамі
М. старо́начцы старо́начках

Крыніцы: piskunou2012.

старо́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. старо́нка старо́нкі
Р. старо́нкі старо́нак
Д. старо́нцы старо́нкам
В. старо́нку старо́нкі
Т. старо́нкай
старо́нкаю
старо́нкамі
М. старо́нцы старо́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старо́нкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старо́нкавы старо́нкавая старо́нкавае старо́нкавыя
Р. старо́нкавага старо́нкавай
старо́нкавае
старо́нкавага старо́нкавых
Д. старо́нкаваму старо́нкавай старо́нкаваму старо́нкавым
В. старо́нкавы (неадуш.)
старо́нкавага (адуш.)
старо́нкавую старо́нкавае старо́нкавыя (неадуш.)
старо́нкавых (адуш.)
Т. старо́нкавым старо́нкавай
старо́нкаваю
старо́нкавым старо́нкавымі
М. старо́нкавым старо́нкавай старо́нкавым старо́нкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старо́нна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старо́нна - -

Крыніцы: piskunou2012.

старо́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. старо́ннасць
Р. старо́ннасці
Д. старо́ннасці
В. старо́ннасць
Т. старо́ннасцю
М. старо́ннасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

старо́нне

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
старо́нне - -

старо́нні

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старо́нні старо́нняя старо́нняе старо́ннія
Р. старо́нняга старо́нняй
старо́нняе
старо́нняга старо́нніх
Д. старо́нняму старо́нняй старо́нняму старо́ннім
В. старо́нні (неадуш.)
старо́нняга (адуш.)
старо́ннюю старо́нняе старо́ннія (неадуш.)
старо́нніх (адуш.)
Т. старо́ннім старо́нняй
старо́нняю
старо́ннім старо́ннімі
М. старо́ннім старо́нняй старо́ннім старо́нніх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старо́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. старо́ннік старо́ннікі
Р. старо́нніка старо́ннікаў
Д. старо́нніку старо́ннікам
В. старо́нніка старо́ннікаў
Т. старо́ннікам старо́ннікамі
М. старо́нніку старо́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

старо́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старо́нны старо́нная старо́ннае старо́нныя
Р. старо́ннага старо́ннай
старо́ннае
старо́ннага старо́нных
Д. старо́ннаму старо́ннай старо́ннаму старо́нным
В. старо́нны (неадуш.)
старо́ннага (адуш.)
старо́нную старо́ннае старо́нныя (неадуш.)
старо́нных (адуш.)
Т. старо́нным старо́ннай
старо́ннаю
старо́нным старо́ннымі
М. старо́нным старо́ннай старо́нным старо́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.