вы́зімаваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́зімую |
вы́зімуем |
| 2-я ас. |
вы́зімуеш |
вы́зімуеце |
| 3-я ас. |
вы́зімуе |
вы́зімуюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́зімаваў |
вы́зімавалі |
| ж. |
вы́зімавала |
| н. |
вы́зімавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́зімуй |
вы́зімуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́зімаваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вызіна́ць
‘высунуць з рота што-небудзь (язык, джала)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вызіна́ю |
вызіна́ем |
| 2-я ас. |
вызіна́еш |
вызіна́еце |
| 3-я ас. |
вызіна́е |
вызіна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вызіна́ў |
вызіна́лі |
| ж. |
вызіна́ла |
| н. |
вызіна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вызіна́й |
вызіна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вызіна́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́зінуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́зінуты |
вы́зінутая |
вы́зінутае |
вы́зінутыя |
| Р. |
вы́зінутага |
вы́зінутай вы́зінутае |
вы́зінутага |
вы́зінутых |
| Д. |
вы́зінутаму |
вы́зінутай |
вы́зінутаму |
вы́зінутым |
| В. |
вы́зінуты (неадуш.) вы́зінутага (адуш.) |
вы́зінутую |
вы́зінутае |
вы́зінутыя (неадуш.) вы́зінутых (адуш.) |
| Т. |
вы́зінутым |
вы́зінутай вы́зінутаю |
вы́зінутым |
вы́зінутымі |
| М. |
вы́зінутым |
вы́зінутай |
вы́зінутым |
вы́зінутых |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́зінуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́зіну |
вы́зінем |
| 2-я ас. |
вы́зінеш |
вы́зінеце |
| 3-я ас. |
вы́зіне |
вы́зінуць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́зінуў |
вы́зінулі |
| ж. |
вы́зінула |
| н. |
вы́зінула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́зінь |
вы́зіньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́зінуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вызіра́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вызіра́нне |
| Р. |
вызіра́ння |
| Д. |
вызіра́нню |
| В. |
вызіра́нне |
| Т. |
вызіра́ннем |
| М. |
вызіра́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
вызіра́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вызіра́ю |
вызіра́ем |
| 2-я ас. |
вызіра́еш |
вызіра́еце |
| 3-я ас. |
вызіра́е |
вызіра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вызіра́ў |
вызіра́лі |
| ж. |
вызіра́ла |
| н. |
вызіра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вызіра́й |
вызіра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вызіра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́зірнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́зірну |
вы́зірнем |
| 2-я ас. |
вы́зірнеш |
вы́зірнеце |
| 3-я ас. |
вы́зірне |
вы́зірнуць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́зірнуў |
вы́зірнулі |
| ж. |
вы́зірнула |
| н. |
вы́зірнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́зірні |
вы́зірніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́зірнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вызнава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вызнава́льнік |
вызнава́льнікі |
| Р. |
вызнава́льніка |
вызнава́льнікаў |
| Д. |
вызнава́льніку |
вызнава́льнікам |
| В. |
вызнава́льніка |
вызнава́льнікаў |
| Т. |
вызнава́льнікам |
вызнава́льнікамі |
| М. |
вызнава́льніку |
вызнава́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вызнава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вызнава́нне |
вызнава́нні |
| Р. |
вызнава́ння |
вызнава́нняў |
| Д. |
вызнава́нню |
вызнава́нням |
| В. |
вызнава́нне |
вызнава́нні |
| Т. |
вызнава́ннем |
вызнава́ннямі |
| М. |
вызнава́нні |
вызнава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
вызнава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вызнаю́ся |
вызнаё́мся |
| 2-я ас. |
вызнае́шся |
вызнаяце́ся |
| 3-я ас. |
вызнае́цца |
вызнаю́цца |
| Прошлы час |
| м. |
вызнава́ўся |
вызнава́ліся |
| ж. |
вызнава́лася |
| н. |
вызнава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вызнаючы́ся |
Крыніцы:
piskunou2012.