Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

старго́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. старго́ўваюся старго́ўваемся
2-я ас. старго́ўваешся старго́ўваецеся
3-я ас. старго́ўваецца старго́ўваюцца
Прошлы час
м. старго́ўваўся старго́ўваліся
ж. старго́ўвалася
н. старго́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. старго́ўвайся старго́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час старго́ўваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

старго́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. старго́ўваю старго́ўваем
2-я ас. старго́ўваеш старго́ўваеце
3-я ас. старго́ўвае старго́ўваюць
Прошлы час
м. старго́ўваў старго́ўвалі
ж. старго́ўвала
н. старго́ўвала
Загадны лад
2-я ас. старго́ўвай старго́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час старго́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стар’ё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. стар’ё́
Р. стар’я́
Д. стар’ю́
В. стар’ё́
Т. стар’ё́м
М. стар’і́

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

ста́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ста́рка
Р. ста́ркі
Д. ста́рцы
В. ста́рку
Т. ста́ркай
ста́ркаю
М. ста́рцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

старкава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. старку́ю старку́ем
2-я ас. старку́еш старку́еце
3-я ас. старку́е старку́юць
Прошлы час
м. старкава́ў старкава́лі
ж. старкава́ла
н. старкава́ла
Загадны лад
2-я ас. старку́й старку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час старкава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Старкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Старкі́
Р. Старко́ў
Д. Старка́м
В. Старкі́
Т. Старка́мі
М. Старка́х

Старлы́гі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Старлы́гі
Р. Старлы́г
Старлы́гаў
Д. Старлы́гам
В. Старлы́гі
Т. Старлы́гамі
М. Старлы́гах

старнава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. старнава́нне
Р. старнава́ння
Д. старнава́нню
В. старнава́нне
Т. старнава́ннем
М. старнава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

старнава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старнава́ны старнава́ная старнава́нае старнава́ныя
Р. старнава́нага старнава́най
старнава́нае
старнава́нага старнава́ных
Д. старнава́наму старнава́най старнава́наму старнава́ным
В. старнава́ны (неадуш.)
старнава́нага (адуш.)
старнава́ную старнава́нае старнава́ныя (неадуш.)
старнава́ных (адуш.)
Т. старнава́ным старнава́най
старнава́наю
старнава́ным старнава́нымі
М. старнава́ным старнава́най старнава́ным старнава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

старнава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старнава́ны старнава́ная старнава́нае старнава́ныя
Р. старнава́нага старнава́най
старнава́нае
старнава́нага старнава́ных
Д. старнава́наму старнава́най старнава́наму старнава́ным
В. старнава́ны (неадуш.)
старнава́нага (адуш.)
старнава́ную старнава́нае старнава́ныя (неадуш.)
старнава́ных (адуш.)
Т. старнава́ным старнава́най
старнава́наю
старнава́ным старнава́нымі
М. старнава́ным старнава́най старнава́ным старнава́ных

Крыніцы: piskunou2012.