Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Зенюкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зенюкі́
Р. Зенюко́ў
Д. Зенюка́м
В. Зенюкі́
Т. Зенюка́мі
М. Зенюка́х

Зеняві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зеняві́чы
Р. Зеняві́ч
Зеняві́чаў
Д. Зеняві́чам
В. Зеняві́чы
Т. Зеняві́чамі
М. Зеняві́чах

зе́па

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зе́па зе́пы
Р. зе́пы зе́п
Д. зе́пе зе́пам
В. зе́пу зе́п
Т. зе́пай
зе́паю
зе́памі
М. зе́пе зе́пах

Крыніцы: piskunou2012.

зе́пнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зе́пну зе́пнем
2-я ас. зе́пнеш зе́пнеце
3-я ас. зе́пне зе́пнуць
Прошлы час
м. зе́пнуў зе́пнулі
ж. зе́пнула
н. зе́пнула
Загадны лад
2-я ас. зе́пні зе́пніце
Дзеепрыслоўе
прош. час зе́пнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

зераўша́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зераўша́нскі зераўша́нская зераўша́нскае зераўша́нскія
Р. зераўша́нскага зераўша́нскай
зераўша́нскае
зераўша́нскага зераўша́нскіх
Д. зераўша́нскаму зераўша́нскай зераўша́нскаму зераўша́нскім
В. зераўша́нскі (неадуш.)
зераўша́нскага (адуш.)
зераўша́нскую зераўша́нскае зераўша́нскія (неадуш.)
зераўша́нскіх (адуш.)
Т. зераўша́нскім зераўша́нскай
зераўша́нскаю
зераўша́нскім зераўша́нскімі
М. зераўша́нскім зераўша́нскай зераўша́нскім зераўша́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Зернава́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Зернава́я
Р. Зернаво́й
Д. Зернаво́й
В. Зернаву́ю
Т. Зернаво́й
Зернаво́ю
М. Зернаво́й

зе́рне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зе́рне зе́рні
зярня́ты
Р. зе́рня зе́рняў
зярня́т
Д. зе́рню зе́рням
зярня́там
В. зе́рне зе́рні
зярня́ты
Т. зе́рнем зе́рнямі
зярня́тамі
М. зе́рні зе́рнях
зярня́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зернеабдзіра́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зернеабдзіра́льны зернеабдзіра́льная зернеабдзіра́льнае зернеабдзіра́льныя
Р. зернеабдзіра́льнага зернеабдзіра́льнай
зернеабдзіра́льнае
зернеабдзіра́льнага зернеабдзіра́льных
Д. зернеабдзіра́льнаму зернеабдзіра́льнай зернеабдзіра́льнаму зернеабдзіра́льным
В. зернеабдзіра́льны (неадуш.)
зернеабдзіра́льнага (адуш.)
зернеабдзіра́льную зернеабдзіра́льнае зернеабдзіра́льныя (неадуш.)
зернеабдзіра́льных (адуш.)
Т. зернеабдзіра́льным зернеабдзіра́льнай
зернеабдзіра́льнаю
зернеабдзіра́льным зернеабдзіра́льнымі
М. зернеабдзіра́льным зернеабдзіра́льнай зернеабдзіра́льным зернеабдзіра́льных

Крыніцы: piskunou2012.

зернеаддзяля́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зернеаддзяля́льнік зернеаддзяля́льнікі
Р. зернеаддзяля́льніка зернеаддзяля́льнікаў
Д. зернеаддзяля́льніку зернеаддзяля́льнікам
В. зернеаддзяля́льнік зернеаддзяля́льнікі
Т. зернеаддзяля́льнікам зернеаддзяля́льнікамі
М. зернеаддзяля́льніку зернеаддзяля́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

зернеаддзяля́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зернеаддзяля́льны зернеаддзяля́льная зернеаддзяля́льнае зернеаддзяля́льныя
Р. зернеаддзяля́льнага зернеаддзяля́льнай
зернеаддзяля́льнае
зернеаддзяля́льнага зернеаддзяля́льных
Д. зернеаддзяля́льнаму зернеаддзяля́льнай зернеаддзяля́льнаму зернеаддзяля́льным
В. зернеаддзяля́льны (неадуш.)
зернеаддзяля́льнага (адуш.)
зернеаддзяля́льную зернеаддзяля́льнае зернеаддзяля́льныя (неадуш.)
зернеаддзяля́льных (адуш.)
Т. зернеаддзяля́льным зернеаддзяля́льнай
зернеаддзяля́льнаю
зернеаддзяля́льным зернеаддзяля́льнымі
М. зернеаддзяля́льным зернеаддзяля́льнай зернеаддзяля́льным зернеаддзяля́льных

Крыніцы: piskunou2012.