самаду́рнічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
самаду́рнічаю |
самаду́рнічаем |
| 2-я ас. |
самаду́рнічаеш |
самаду́рнічаеце |
| 3-я ас. |
самаду́рнічае |
самаду́рнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
самаду́рнічаў |
самаду́рнічалі |
| ж. |
самаду́рнічала |
| н. |
самаду́рнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
самаду́рнічай |
самаду́рнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
самаду́рнічаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
самаду́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаду́рны |
самаду́рная |
самаду́рнае |
самаду́рныя |
| Р. |
самаду́рнага |
самаду́рнай самаду́рнае |
самаду́рнага |
самаду́рных |
| Д. |
самаду́рнаму |
самаду́рнай |
самаду́рнаму |
самаду́рным |
| В. |
самаду́рны (неадуш.) самаду́рнага (адуш.) |
самаду́рную |
самаду́рнае |
самаду́рныя (неадуш.) самаду́рных (адуш.) |
| Т. |
самаду́рным |
самаду́рнай самаду́рнаю |
самаду́рным |
самаду́рнымі |
| М. |
самаду́рным |
самаду́рнай |
самаду́рным |
самаду́рных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
самаду́рскі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаду́рскі |
самаду́рская |
самаду́рскае |
самаду́рскія |
| Р. |
самаду́рскага |
самаду́рскай самаду́рскае |
самаду́рскага |
самаду́рскіх |
| Д. |
самаду́рскаму |
самаду́рскай |
самаду́рскаму |
самаду́рскім |
| В. |
самаду́рскі (неадуш.) самаду́рскага (адуш.) |
самаду́рскую |
самаду́рскае |
самаду́рскія (неадуш.) самаду́рскіх (адуш.) |
| Т. |
самаду́рскім |
самаду́рскай самаду́рскаю |
самаду́рскім |
самаду́рскімі |
| М. |
самаду́рскім |
самаду́рскай |
самаду́рскім |
самаду́рскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаду́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаду́рскі |
самаду́рская |
самаду́рскае |
самаду́рскія |
| Р. |
самаду́рскага |
самаду́рскай самаду́рскае |
самаду́рскага |
самаду́рскіх |
| Д. |
самаду́рскаму |
самаду́рскай |
самаду́рскаму |
самаду́рскім |
| В. |
самаду́рскі (неадуш.) самаду́рскага (адуш.) |
самаду́рскую |
самаду́рскае |
самаду́рскія (неадуш.) самаду́рскіх (адуш.) |
| Т. |
самаду́рскім |
самаду́рскай самаду́рскаю |
самаду́рскім |
самаду́рскімі |
| М. |
самаду́рскім |
самаду́рскай |
самаду́рскім |
самаду́рскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаду́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаду́рства |
| Р. |
самаду́рства |
| Д. |
самаду́рству |
| В. |
самаду́рства |
| Т. |
самаду́рствам |
| М. |
самаду́рстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самады́ец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самады́ец |
самады́йцы |
| Р. |
самады́йца |
самады́йцаў |
| Д. |
самады́йцу |
самады́йцам |
| В. |
самады́йца |
самады́йцаў |
| Т. |
самады́йцам |
самады́йцамі |
| М. |
самады́йцу |
самады́йцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
самады́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самады́йка |
самады́йкі |
| Р. |
самады́йкі |
самады́ек |
| Д. |
самады́йцы |
самады́йкам |
| В. |
самады́йку |
самады́ек |
| Т. |
самады́йкай самады́йкаю |
самады́йкамі |
| М. |
самады́йцы |
самады́йках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
самады́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самады́йнік |
самады́йнікі |
| Р. |
самады́йніка |
самады́йнікаў |
| Д. |
самады́йніку |
самады́йнікам |
| В. |
самады́йніка |
самады́йнікаў |
| Т. |
самады́йнікам |
самады́йнікамі |
| М. |
самады́йніку |
самады́йніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
самады́йніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самады́йніца |
самады́йніцы |
| Р. |
самады́йніцы |
самады́йніц |
| Д. |
самады́йніцы |
самады́йніцам |
| В. |
самады́йніцу |
самады́йніц |
| Т. |
самады́йніцай самады́йніцаю |
самады́йніцамі |
| М. |
самады́йніцы |
самады́йніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.