акмеісты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акмеісты́чны |
акмеісты́чная |
акмеісты́чнае |
акмеісты́чныя |
| Р. |
акмеісты́чнага |
акмеісты́чнай акмеісты́чнае |
акмеісты́чнага |
акмеісты́чных |
| Д. |
акмеісты́чнаму |
акмеісты́чнай |
акмеісты́чнаму |
акмеісты́чным |
| В. |
акмеісты́чны (неадуш.) акмеісты́чнага (адуш.) |
акмеісты́чную |
акмеісты́чнае |
акмеісты́чныя (неадуш.) акмеісты́чных (адуш.) |
| Т. |
акмеісты́чным |
акмеісты́чнай акмеісты́чнаю |
акмеісты́чным |
акмеісты́чнымі |
| М. |
акмеісты́чным |
акмеісты́чнай |
акмеісты́чным |
акмеісты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
акмеі́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акмеі́сцкі |
акмеі́сцкая |
акмеі́сцкае |
акмеі́сцкія |
| Р. |
акмеі́сцкага |
акмеі́сцкай акмеі́сцкае |
акмеі́сцкага |
акмеі́сцкіх |
| Д. |
акмеі́сцкаму |
акмеі́сцкай |
акмеі́сцкаму |
акмеі́сцкім |
| В. |
акмеі́сцкі (неадуш.) акмеі́сцкага (адуш.) |
акмеі́сцкую |
акмеі́сцкае |
акмеі́сцкія (неадуш.) акмеі́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
акмеі́сцкім |
акмеі́сцкай акмеі́сцкаю |
акмеі́сцкім |
акмеі́сцкімі |
| М. |
акмеі́сцкім |
акмеі́сцкай |
акмеі́сцкім |
акмеі́сцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Акмяне́і
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Акмяне́і |
| Р. |
Акмяне́яў |
| Д. |
Акмяне́ям |
| В. |
Акмяне́і |
| Т. |
Акмяне́ямі |
| М. |
Акмяне́ях |
акно́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
акно́ |
во́кны акны́ |
| Р. |
акна́ |
во́кнаў ако́н |
| Д. |
акну́ |
во́кнам |
| В. |
акно́ |
во́кны акны́ |
| Т. |
акно́м |
во́кнамі |
| М. |
акне́ |
во́кнах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
акнэ́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
акнэ́ |
акнэ́ |
| Р. |
акнэ́ |
акнэ́ |
| Д. |
акнэ́ |
акнэ́ |
| В. |
акнэ́ |
акнэ́ |
| Т. |
акнэ́ |
акнэ́ |
| М. |
акнэ́ |
акнэ́ |
Крыніцы:
sbm2012.
ако́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ако́ваны |
ако́ваная |
ако́ванае |
ако́ваныя |
| Р. |
ако́ванага |
ако́ванай |
ако́ванага |
ако́ваных |
| Д. |
ако́ванаму |
ако́ванай |
ако́ванаму |
ако́ваным |
| В. |
ако́ваны ако́ванага |
ако́ваную |
ако́ванае |
ако́ваныя ако́ваных |
| Т. |
ако́ваным |
ако́ванай ако́ванаю |
ако́ваным |
ако́ванымі |
| М. |
ако́ваным |
ако́ванай |
ако́ваным |
ако́ваных |
Кароткая форма: ако́вана.
Іншыя варыянты:
акава́ны.
Крыніцы:
krapivabr2012.
ако́вы
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
ако́вы |
| Р. |
ако́ваў |
| Д. |
ако́вам |
| В. |
ако́вы |
| Т. |
ако́вамі |
| М. |
ако́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ако́лава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ако́лава |
| Р. |
Ако́лава |
| Д. |
Ако́лаву |
| В. |
Ако́лава |
| Т. |
Ако́лавам |
| М. |
Ако́лаве |