Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спе́шчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спе́шчаны спе́шчаная спе́шчанае спе́шчаныя
Р. спе́шчанага спе́шчанай
спе́шчанае
спе́шчанага спе́шчаных
Д. спе́шчанаму спе́шчанай спе́шчанаму спе́шчаным
В. спе́шчаны (неадуш.)
спе́шчанага (адуш.)
спе́шчаную спе́шчанае спе́шчаныя (неадуш.)
спе́шчаных (адуш.)
Т. спе́шчаным спе́шчанай
спе́шчанаю
спе́шчаным спе́шчанымі
М. спе́шчаным спе́шчанай спе́шчаным спе́шчаных

Кароткая форма: спе́шчана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спе́шчванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спе́шчванне
Р. спе́шчвання
Д. спе́шчванню
В. спе́шчванне
Т. спе́шчваннем
М. спе́шчванні

Крыніцы: piskunou2012.

спе́шчвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спе́шчваюся спе́шчваемся
2-я ас. спе́шчваешся спе́шчваецеся
3-я ас. спе́шчваецца спе́шчваюцца
Прошлы час
м. спе́шчваўся спе́шчваліся
ж. спе́шчвалася
н. спе́шчвалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час спе́шчваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

спе́шчваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спе́шчваю спе́шчваем
2-я ас. спе́шчваеш спе́шчваеце
3-я ас. спе́шчвае спе́шчваюць
Прошлы час
м. спе́шчваў спе́шчвалі
ж. спе́шчвала
н. спе́шчвала
Загадны лад
2-я ас. спе́шчвай спе́шчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спе́шчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спе́шыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спе́шуся спе́шымся
2-я ас. спе́шышся спе́шыцеся
3-я ас. спе́шыцца спе́шацца
Прошлы час
м. спе́шыўся спе́шыліся
ж. спе́шылася
н. спе́шылася
Загадны лад
2-я ас. спе́шся спе́шцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час спе́шыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спе́шыць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спе́шу спе́шым
2-я ас. спе́шыш спе́шыце
3-я ас. спе́шыць спе́шаць
Прошлы час
м. спе́шыў спе́шылі
ж. спе́шыла
н. спе́шыла
Загадны лад
2-я ас. спе́ш спе́шце
Дзеепрыслоўе
прош. час спе́шыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спё́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. спё́ка
Р. спё́кі
Д. спё́цы
В. спё́ку
Т. спё́кай
спё́каю
М. спё́цы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спёкавыно́слівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спёкавыно́слівасць
Р. спёкавыно́слівасці
Д. спёкавыно́слівасці
В. спёкавыно́слівасць
Т. спёкавыно́слівасцю
М. спёкавыно́слівасці

Крыніцы: piskunou2012.

спёкавыно́слівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спёкавыно́слівы спёкавыно́слівая спёкавыно́слівае спёкавыно́слівыя
Р. спёкавыно́слівага спёкавыно́слівай
спёкавыно́слівае
спёкавыно́слівага спёкавыно́слівых
Д. спёкавыно́сліваму спёкавыно́слівай спёкавыно́сліваму спёкавыно́слівым
В. спёкавыно́слівы (неадуш.)
спёкавыно́слівага (адуш.)
спёкавыно́слівую спёкавыно́слівае спёкавыно́слівыя (неадуш.)
спёкавыно́слівых (адуш.)
Т. спёкавыно́слівым спёкавыно́слівай
спёкавыно́сліваю
спёкавыно́слівым спёкавыно́слівымі
М. спёкавыно́слівым спёкавыно́слівай спёкавыно́слівым спёкавыно́слівых

Крыніцы: piskunou2012.

спё́ртасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спё́ртасць
Р. спё́ртасці
Д. спё́ртасці
В. спё́ртасць
Т. спё́ртасцю
М. спё́ртасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.