цы́гнуць
‘гучна, адрывіста піскнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цы́гну |
цы́гнем |
| 2-я ас. |
цы́гнеш |
цы́гнеце |
| 3-я ас. |
цы́гне |
цы́гнуць |
| Прошлы час |
| м. |
цы́гнуў |
цы́гнулі |
| ж. |
цы́гнула |
| н. |
цы́гнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цы́гні |
цы́гніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
цы́гнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
цыгу́ндар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цыгу́ндар |
| В. |
цыгу́ндар |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsbm1984.
Цы́дзікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Цы́дзікі |
| Р. |
Цы́дзікаў |
| Д. |
Цы́дзікам |
| В. |
Цы́дзікі |
| Т. |
Цы́дзікамі |
| М. |
Цы́дзіках |
цыду́ла
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цыду́ла |
цыду́лы |
| Р. |
цыду́лы |
цыду́л |
| Д. |
цыду́ле |
цыду́лам |
| В. |
цыду́лу |
цыду́лы |
| Т. |
цыду́лай цыду́лаю |
цыду́ламі |
| М. |
цыду́ле |
цыду́лах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
цыду́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цыду́лка |
цыду́лкі |
| Р. |
цыду́лкі |
цыду́лак |
| Д. |
цыду́лцы |
цыду́лкам |
| В. |
цыду́лку |
цыду́лкі |
| Т. |
цыду́лкай цыду́лкаю |
цыду́лкамі |
| М. |
цыду́лцы |
цыду́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
цыду́лька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цыду́лька |
цыду́лькі |
| Р. |
цыду́лькі |
цыду́лек |
| Д. |
цыду́льцы |
цыду́лькам |
| В. |
цыду́льку |
цыду́лькі |
| Т. |
цыду́лькай цыду́лькаю |
цыду́лькамі |
| М. |
цыду́льцы |
цыду́льках |
Крыніцы:
piskunou2012.
цызальпі́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цызальпі́нскі |
цызальпі́нская |
цызальпі́нскае |
цызальпі́нскія |
| Р. |
цызальпі́нскага |
цызальпі́нскай цызальпі́нскае |
цызальпі́нскага |
цызальпі́нскіх |
| Д. |
цызальпі́нскаму |
цызальпі́нскай |
цызальпі́нскаму |
цызальпі́нскім |
| В. |
цызальпі́нскі (неадуш.) цызальпі́нскага (адуш.) |
цызальпі́нскую |
цызальпі́нскае |
цызальпі́нскія (неадуш.) цызальпі́нскіх (адуш.) |
| Т. |
цызальпі́нскім |
цызальпі́нскай цызальпі́нскаю |
цызальпі́нскім |
цызальпі́нскімі |
| М. |
цызальпі́нскім |
цызальпі́нскай |
цызальпі́нскім |
цызальпі́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
цыка́да
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цыка́да |
цыка́ды |
| Р. |
цыка́ды |
цыка́д |
| Д. |
цыка́дзе |
цыка́дам |
| В. |
цыка́ду |
цыка́д |
| Т. |
цыка́дай цыка́даю |
цыка́дамі |
| М. |
цыка́дзе |
цыка́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цыка́давыя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
цыка́давыя |
| Р. |
цыка́давых |
| Д. |
цыка́давым |
| В. |
цыка́давых |
| Т. |
цыка́давымі |
| М. |
цыка́давых |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.