Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

заво́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заво́чнік заво́чнікі
Р. заво́чніка заво́чнікаў
Д. заво́чніку заво́чнікам
В. заво́чніка заво́чнікаў
Т. заво́чнікам заво́чнікамі
М. заво́чніку заво́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заво́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. заво́чніца заво́чніцы
Р. заво́чніцы заво́чніц
Д. заво́чніцы заво́чніцам
В. заво́чніцу заво́чніц
Т. заво́чніцай
заво́чніцаю
заво́чніцамі
М. заво́чніцы заво́чніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заво́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заво́чны заво́чная заво́чнае заво́чныя
Р. заво́чнага заво́чнай
заво́чнае
заво́чнага заво́чных
Д. заво́чнаму заво́чнай заво́чнаму заво́чным
В. заво́чны (неадуш.)
заво́чнага (адуш.)
заво́чную заво́чнае заво́чныя (неадуш.)
заво́чных (адуш.)
Т. заво́чным заво́чнай
заво́чнаю
заво́чным заво́чнымі
М. заво́чным заво́чнай заво́чным заво́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заво́чы

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
заво́чы - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

заво́шта

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
заво́шта - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

завуалі́раваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. завуалі́раваны завуалі́раваная завуалі́раванае завуалі́раваныя
Р. завуалі́раванага завуалі́раванай
завуалі́раванае
завуалі́раванага завуалі́раваных
Д. завуалі́раванаму завуалі́раванай завуалі́раванаму завуалі́раваным
В. завуалі́раваны
завуалі́раванага
завуалі́раваную завуалі́раванае завуалі́раваныя
завуалі́раваных
Т. завуалі́раваным завуалі́раванай
завуалі́раванаю
завуалі́раваным завуалі́раванымі
М. завуалі́раваным завуалі́раванай завуалі́раваным завуалі́раваных

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012, tsbm1984.

завуалі́раваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. завуалі́раваны завуалі́раваная завуалі́раванае завуалі́раваныя
Р. завуалі́раванага завуалі́раванай
завуалі́раванае
завуалі́раванага завуалі́раваных
Д. завуалі́раванаму завуалі́раванай завуалі́раванаму завуалі́раваным
В. завуалі́раваны
завуалі́раванага
завуалі́раваную завуалі́раванае завуалі́раваныя
завуалі́раваных
Т. завуалі́раваным завуалі́раванай
завуалі́раванаю
завуалі́раваным завуалі́раванымі
М. завуалі́раваным завуалі́раванай завуалі́раваным завуалі́раваных

Кароткая форма: завуалі́равана.

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012, tsbm1984.

завуалі́раваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. завуалі́рую завуалі́руем
2-я ас. завуалі́руеш завуалі́руеце
3-я ас. завуалі́руе завуалі́руюць
Прошлы час
м. завуалі́раваў завуалі́равалі
ж. завуалі́равала
н. завуалі́равала
Загадны лад
2-я ас. завуалі́руй завуалі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час завуалі́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

завуалявана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
завуалявана - -

Крыніцы: piskunou2012.

завуалява́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. завуалява́насць завуалява́насці
Р. завуалява́насці завуалява́насцяў
завуалява́насцей
Д. завуалява́насці завуалява́насцям
В. завуалява́насць завуалява́насці
Т. завуалява́насцю завуалява́насцямі
М. завуалява́насці завуалява́насцях

Крыніцы: piskunou2012.