азяле́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азяле́ньваю |
азяле́ньваем |
| 2-я ас. |
азяле́ньваеш |
азяле́ньваеце |
| 3-я ас. |
азяле́ньвае |
азяле́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
азяле́ньваў |
азяле́ньвалі |
| ж. |
азяле́ньвала |
| н. |
азяле́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азяле́ньвай |
азяле́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
азяле́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
азяле́ць
‘замарочыцца, спакусіцца чым-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азяле́ю |
азяле́ем |
| 2-я ас. |
азяле́еш |
азяле́еце |
| 3-я ас. |
азяле́е |
азяле́юць |
| Прошлы час |
| м. |
азяле́ў |
азяле́лі |
| ж. |
азяле́ла |
| н. |
азяле́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азяле́й |
азяле́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
азяле́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
азяля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азяля́юся |
азяля́емся |
| 2-я ас. |
азяля́ешся |
азяля́ецеся |
| 3-я ас. |
азяля́ецца |
азяля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
азяля́ўся |
азяля́ліся |
| ж. |
азяля́лася |
| н. |
азяля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азяля́йся |
азяля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
азяля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
азяля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азяля́ю |
азяля́ем |
| 2-я ас. |
азяля́еш |
азяля́еце |
| 3-я ас. |
азяля́е |
азяля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
азяля́ў |
азяля́лі |
| ж. |
азяля́ла |
| н. |
азяля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азяля́й |
азяля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
азяля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Азяра́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Азяра́ва |
| Р. |
Азяра́вы |
| Д. |
Азяра́ве |
| В. |
Азяра́ву |
| Т. |
Азяра́вай Азяра́ваю |
| М. |
Азяра́ве |
Азяра́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Азяра́ны |
| Р. |
Азяра́н Азяра́наў |
| Д. |
Азяра́нам |
| В. |
Азяра́ны |
| Т. |
Азяра́намі |
| М. |
Азяра́нах |
Азяра́ўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Азяра́ўцы |
| Р. |
Азяра́ўцаў |
| Д. |
Азяра́ўцам |
| В. |
Азяра́ўцы |
| Т. |
Азяра́ўцамі |
| М. |
Азяра́ўцах |
азярко́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
азярко́ |
азяркі́ |
| Р. |
азярка́ |
азярко́ў |
| Д. |
азярку́ |
азярка́м |
| В. |
азярко́ |
азяркі́ |
| Т. |
азярко́м |
азярка́мі |
| М. |
азярку́ |
азярка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Азярні́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Азярні́ца |
| Р. |
Азярні́цы |
| Д. |
Азярні́цы |
| В. |
Азярні́цу |
| Т. |
Азярні́цай Азярні́цаю |
| М. |
Азярні́цы |