азязю́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азязю́люся |
азязю́лімся |
| 2-я ас. |
азязю́лішся |
азязю́ліцеся |
| 3-я ас. |
азязю́ліцца |
азязю́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
азязю́ліўся |
азязю́ліліся |
| ж. |
азязю́лілася |
| н. |
азязю́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азязю́лься |
азязю́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
азязю́ліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
азязю́ліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азязю́лю |
азязю́лім |
| 2-я ас. |
азязю́ліш |
азязю́ліце |
| 3-я ас. |
азязю́ліць |
азязю́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
азязю́ліў |
азязю́лілі |
| ж. |
азязю́ліла |
| н. |
азязю́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азязю́ль |
азязю́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
азязю́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
азязю́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азязю́льваю |
азязю́льваем |
| 2-я ас. |
азязю́льваеш |
азязю́льваеце |
| 3-я ас. |
азязю́львае |
азязю́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
азязю́льваў |
азязю́львалі |
| ж. |
азязю́львала |
| н. |
азязю́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азязю́львай |
азязю́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
азязю́льваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
азяле́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
азяле́ласць |
| Р. |
азяле́ласці |
| Д. |
азяле́ласці |
| В. |
азяле́ласць |
| Т. |
азяле́ласцю |
| М. |
азяле́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
азяле́нены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азяле́нены |
азяле́неная |
азяле́ненае |
азяле́неныя |
| Р. |
азяле́ненага |
азяле́ненай азяле́ненае |
азяле́ненага |
азяле́неных |
| Д. |
азяле́ненаму |
азяле́ненай |
азяле́ненаму |
азяле́неным |
| В. |
азяле́нены (неадуш.) азяле́ненага (адуш.) |
азяле́неную |
азяле́ненае |
азяле́неныя (неадуш.) азяле́неных (адуш.) |
| Т. |
азяле́неным |
азяле́ненай азяле́ненаю |
азяле́неным |
азяле́ненымі |
| М. |
азяле́неным |
азяле́ненай |
азяле́неным |
азяле́неных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
азяле́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азяле́нены |
азяле́неная |
азяле́ненае |
азяле́неныя |
| Р. |
азяле́ненага |
азяле́ненай азяле́ненае |
азяле́ненага |
азяле́неных |
| Д. |
азяле́ненаму |
азяле́ненай |
азяле́ненаму |
азяле́неным |
| В. |
азяле́нены (неадуш.) азяле́ненага (адуш.) |
азяле́неную |
азяле́ненае |
азяле́неныя (неадуш.) азяле́неных (адуш.) |
| Т. |
азяле́неным |
азяле́ненай азяле́ненаю |
азяле́неным |
азяле́ненымі |
| М. |
азяле́неным |
азяле́ненай |
азяле́неным |
азяле́неных |
Кароткая форма: азяле́нена.
Іншыя варыянты:
азелянё́ны.
Крыніцы:
piskunou2012.
азяле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
азяле́нне |
| Р. |
азяле́ння |
| Д. |
азяле́нню |
| В. |
азяле́нне |
| Т. |
азяле́ннем |
| М. |
азяле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
азяле́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
азяле́ньванне |
| Р. |
азяле́ньвання |
| Д. |
азяле́ньванню |
| В. |
азяле́ньванне |
| Т. |
азяле́ньваннем |
| М. |
азяле́ньванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
азяле́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
азяле́ньваецца |
азяле́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
азяле́ньваўся |
азяле́ньваліся |
| ж. |
азяле́ньвалася |
| н. |
азяле́ньвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.