азоцістакі́слы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азоцістакі́слы |
азоцістакі́слая |
азоцістакі́слае |
азоцістакі́слыя |
| Р. |
азоцістакі́слага |
азоцістакі́слай азоцістакі́слае |
азоцістакі́слага |
азоцістакі́слых |
| Д. |
азоцістакі́сламу |
азоцістакі́слай |
азоцістакі́сламу |
азоцістакі́слым |
| В. |
азоцістакі́слы (неадуш.) азоцістакі́слага (адуш.) |
азоцістакі́слую |
азоцістакі́слае |
азоцістакі́слыя (неадуш.) азоцістакі́слых (адуш.) |
| Т. |
азоцістакі́слым |
азоцістакі́слай азоцістакі́слаю |
азоцістакі́слым |
азоцістакі́слымі |
| М. |
азоцістакі́слым |
азоцістакі́слай |
азоцістакі́слым |
азоцістакі́слых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
азо́цісты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азо́цісты |
азо́цістая |
азо́цістае |
азо́цістыя |
| Р. |
азо́цістага |
азо́цістай азо́цістае |
азо́цістага |
азо́цістых |
| Д. |
азо́цістаму |
азо́цістай |
азо́цістаму |
азо́цістым |
| В. |
азо́цісты (неадуш.) азо́цістага (адуш.) |
азо́цістую |
азо́цістае |
азо́цістыя (неадуш.) азо́цістых (адуш.) |
| Т. |
азо́цістым |
азо́цістай азо́цістаю |
азо́цістым |
азо́цістымі |
| М. |
азо́цістым |
азо́цістай |
азо́цістым |
азо́цістых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
азукава́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
азукава́тасць |
| Р. |
азукава́тасці |
| Д. |
азукава́тасці |
| В. |
азукава́тасць |
| Т. |
азукава́тасцю |
| М. |
азукава́тасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
азу́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
азу́р |
| Р. |
азу́ру |
| Д. |
азу́ру |
| В. |
азу́р |
| Т. |
азу́рам |
| М. |
азу́ры |
Крыніцы:
piskunou2012.
азуры́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
азуры́т |
| Р. |
азуры́ту |
| Д. |
азуры́ту |
| В. |
азуры́т |
| Т. |
азуры́там |
| М. |
азуры́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
азу́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азу́юся |
азу́емся |
| 2-я ас. |
азу́ешся |
азу́ецеся |
| 3-я ас. |
азу́ецца |
азу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
азу́ўся |
азу́ліся |
| ж. |
азу́лася |
| н. |
азу́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азу́йся |
азу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
азу́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
азу́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азу́ю |
азу́ем |
| 2-я ас. |
азу́еш |
азу́еце |
| 3-я ас. |
азу́е |
азу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
азу́ў |
азу́лі |
| ж. |
азу́ла |
| н. |
азу́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азу́й |
азу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
азу́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.