Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

вятро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вятро́вы вятро́вая вятро́вае вятро́выя
Р. вятро́вага вятро́вай
вятро́вае		 вятро́вага вятро́вых
Д. вятро́ваму вятро́вай вятро́ваму вятро́вым
В. вятро́вы (неадуш.)
вятро́вага (адуш.)		 вятро́вую вятро́вае вятро́выя (неадуш.)
вятро́вых (адуш.)
Т. вятро́вым вятро́вай
вятро́ваю		 вятро́вым вятро́вымі
М. вятро́вым вятро́вай вятро́вым вятро́вых

Крыніцы: piskunou2012.

вятро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вятро́ўка вятро́ўкі
Р. вятро́ўкі вятро́вак
Д. вятро́ўцы вятро́ўкам
В. вятро́ўку вятро́ўкі
Т. вятро́ўкай
вятро́ўкаю		 вятро́ўкамі
М. вятро́ўцы вятро́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

вятро́ўнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вятро́ўнік
Р. вятро́ўніку
Д. вятро́ўніку
В. вятро́ўнік
Т. вятро́ўнікам
М. вятро́ўніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вятро́ўнікавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вятро́ўнікавы вятро́ўнікавая вятро́ўнікавае вятро́ўнікавыя
Р. вятро́ўнікавага вятро́ўнікавай
вятро́ўнікавае		 вятро́ўнікавага вятро́ўнікавых
Д. вятро́ўнікаваму вятро́ўнікавай вятро́ўнікаваму вятро́ўнікавым
В. вятро́ўнікавы (неадуш.)
вятро́ўнікавага (адуш.)		 вятро́ўнікавую вятро́ўнікавае вятро́ўнікавыя (неадуш.)
вятро́ўнікавых (адуш.)
Т. вятро́ўнікавым вятро́ўнікавай
вятро́ўнікаваю		 вятро́ўнікавым вятро́ўнікавымі
М. вятро́ўнікавым вятро́ўнікавай вятро́ўнікавым вятро́ўнікавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

вятро́ўнікавыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. вятро́ўнікавыя
Р. вятро́ўнікавых
Д. вятро́ўнікавым
В. вятро́ўнікавыя
Т. вятро́ўнікавымі
М. вятро́ўнікавых

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

вятру́га

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вятру́га вятру́гі
Р. вятру́гі вятру́г
Д. вятру́гу вятру́гам
В. вятру́гу вятру́гі
Т. вятру́гам вятру́гамі
М. вятру́гу вятру́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вятры́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вятры́ла вятры́лы
Р. вятры́ла вятры́л
Д. вятры́лу вятры́лам
В. вятры́ла вятры́лы
Т. вятры́лам вятры́ламі
М. вятры́ле вятры́лах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вятры́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вятры́нка вятры́нкі
Р. вятры́нкі вятры́нак
Д. вятры́нцы вятры́нкам
В. вятры́нку вятры́нкі
Т. вятры́нкай
вятры́нкаю		 вятры́нкамі
М. вятры́нцы вятры́нках

Крыніцы: piskunou2012.

вятры́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вятры́ска вятры́скі
Р. вятры́скі вятры́скаў
Д. вятры́ску вятры́скам
В. вятры́ска вятры́скі
Т. вятры́скам вятры́скамі
М. вятры́ску вятры́сках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вятры́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вятры́сты вятры́стая вятры́стае вятры́стыя
Р. вятры́стага вятры́стай
вятры́стае		 вятры́стага вятры́стых
Д. вятры́стаму вятры́стай вятры́стаму вятры́стым
В. вятры́сты (неадуш.)
вятры́стага (адуш.)		 вятры́стую вятры́стае вятры́стыя (неадуш.)
вятры́стых (адуш.)
Т. вятры́стым вятры́стай
вятры́стаю		 вятры́стым вятры́стымі
М. вятры́стым вятры́стай вятры́стым вятры́стых

Крыніцы: piskunou2012.