вятро́ўнікавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| вятро́ўнікавыя | |
| вятро́ўнікавых | |
| вятро́ўнікавым | |
| вятро́ўнікавыя | |
| вятро́ўнікавымі | |
| вятро́ўнікавых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)