начыні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
начыню́ |
начы́нім |
| 2-я ас. |
начы́ніш |
начы́ніце |
| 3-я ас. |
начы́ніць |
начы́няць |
| Прошлы час |
| м. |
начыні́ў |
начыні́лі |
| ж. |
начыні́ла |
| н. |
начыні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
начыні́ |
начыні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
начыні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начы́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
начы́нка |
начы́нкі |
| Р. |
начы́нкі |
начы́нак |
| Д. |
начы́нцы |
начы́нкам |
| В. |
начы́нку |
начы́нкі |
| Т. |
начы́нкай начы́нкаю |
начы́нкамі |
| М. |
начы́нцы |
начы́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начы́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
начы́нне |
| Р. |
начы́ння |
| Д. |
начы́нню |
| В. |
начы́нне |
| Т. |
начы́ннем |
| М. |
начы́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начы́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
начы́ньванне |
начы́ньванні |
| Р. |
начы́ньвання |
начы́ньванняў |
| Д. |
начы́ньванню |
начы́ньванням |
| В. |
начы́ньванне |
начы́ньванні |
| Т. |
начы́ньваннем |
начы́ньваннямі |
| М. |
начы́ньванні |
начы́ньваннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
начыня́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
начыня́ны |
начыня́ная |
начыня́нае |
начыня́ныя |
| Р. |
начыня́нага |
начыня́най начыня́нае |
начыня́нага |
начыня́ных |
| Д. |
начыня́наму |
начыня́най |
начыня́наму |
начыня́ным |
| В. |
начыня́ны (неадуш.) начыня́нага (адуш.) |
начыня́ную |
начыня́нае |
начыня́ныя (неадуш.) начыня́ных (адуш.) |
| Т. |
начыня́ным |
начыня́най начыня́наю |
начыня́ным |
начыня́нымі |
| М. |
начыня́ным |
начыня́най |
начыня́ным |
начыня́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
начыня́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
начыня́ны |
начыня́ная |
начыня́нае |
начыня́ныя |
| Р. |
начыня́нага |
начыня́най начыня́нае |
начыня́нага |
начыня́ных |
| Д. |
начыня́наму |
начыня́най |
начыня́наму |
начыня́ным |
| В. |
начыня́ны (неадуш.) начыня́нага (адуш.) |
начыня́ную |
начыня́нае |
начыня́ныя (неадуш.) начыня́ных (адуш.) |
| Т. |
начыня́ным |
начыня́най начыня́наю |
начыня́ным |
начыня́нымі |
| М. |
начыня́ным |
начыня́най |
начыня́ным |
начыня́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
начыня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
начыня́ецца |
начыня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
начыня́ўся |
начыня́ліся |
| ж. |
начыня́лася |
| н. |
начыня́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
начыня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
начыня́ю |
начыня́ем |
| 2-я ас. |
начыня́еш |
начыня́еце |
| 3-я ас. |
начыня́е |
начыня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
начыня́ў |
начыня́лі |
| ж. |
начыня́ла |
| н. |
начыня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
начыня́й |
начыня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
начыня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начырване́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
начырване́юся |
начырване́емся |
| 2-я ас. |
начырване́ешся |
начырване́ецеся |
| 3-я ас. |
начырване́ецца |
начырване́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
начырване́ўся |
начырване́ліся |
| ж. |
начырване́лася |
| н. |
начырване́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
начырване́йся |
начырване́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
начырване́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.